حمزه و كسايى خواندند: تَأْتِيَهُمُ الْمَلاٰئِكَةُ ،به«تا»براى تأنيث لفظ،و باقى قرّاء خواندند به«يا»لتقدّم الفعل ان يأتيهم الملائكة،تا فرشتگان از آسمان فرود آيند به خرق عادت به حسب اقتراح ايشان،و گفته‌اند:فرشتگان براى قبض ارواح ايشان فرود آيند پس ايشان منتظر مرگ خوداند،اين قول قتاده و سدّى است. أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ ،يا خداى تو آيد.در اين دو قول گفتند:يكى آن‌كه مراد استبعاد [١]است يعنى مگر انتظار محال مى‌كنند كه آنچه ممكن نيست [٢]با ايشان كرده شود،قولى دگر آن است كه:(او يأتى امر ربك و حكمه و عذابه) [٣]،على حذف المضاف و اقامة المضاف اليه مقامه،كقوله تعالى: وَ سْئَلِ الْقَرْيَةَ [٤]، وَ جٰاءَ رَبُّكَ [٥]، إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ [٦]،و قولى دگر آن است كه:او يأتى ربّك ببعض آياته او بعظيم [٧]آياته على حذف المفعول به. أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيٰاتِ رَبِّكَ يا [٨]بعضى آيات خدا بيايد. يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيٰاتِ رَبِّكَ ،آن روز كه آيد بعضى آيات او:

لاٰ يَنْفَعُ نَفْساً إِيمٰانُهٰا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ ،هيچ نفس را آن روز ايمان سود ندارد كه ايمان نياورده باشد پيش از آن و يا در ايمان خود خيرى و طاعتى نكرده باشد و آن آياتى باشد مانع از قبول توبه،و مفسّران در آن سه قول گفتند:حسن بصرى گفت مراد آن شش چيز است [٩]كه رسول-عليه السّلام-گفته است [١٠]:

بادروا بالاعمال ستّا طلوع الشّمس من مغربها و الدّابّة و الدّجال و الدّخان و خويصة [١١]احدكم،يعنى موته و امر العامّة ،گفت:بشتابى [١٢]به عمل صالح پيش از شش چيز:آن‌كه آفتاب از مغرب برآيد و خروج دابّة الارض و خروج دجّال و دودى كه پديد آيد [١٣]

[١] .مج،وز:استعباد.

[٢] .مج،وز،مل:است.

[٣] .آج،لب،آن:حكمت و هدايت.

[٤] .سورۀ يوسف(١٢)آيۀ ٨٢.

[٥] .سورۀ فجر(٨٩)آيۀ ٢٢.

[٦] .سورۀ احزاب(٣٣)آيۀ ٥٧.

[٧] .مج،وز:يعظم.

[٨] .وز:با،مل:تا.

[٩] .مج،وز:آن خبر است.

[١٠] .آج،لب:گفت.

[١١] .اساس و همه نسخه بدلها:حريضه،با توجه به كتب لغت و منابع تفسيرى تصحيح شد.

[١٢] .مج،وز،آف:بشتابيد.

[١٣] .مج،وز+از.