روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٩٧ - ترجمه

عاق و عاصى مشويد.

جماعت دگر مفسّران گفتند:معظم آيات الواح اين بود و مدار هر شريعت بر اين است: بسم اللّه الرّحمن الرّحيم،هذا كتاب من اللّه الملك الجبّار العزيز القهّار لعبده و رسوله موسى بن عمران سبّحني و قدّسني لا اله الّا انا فاعبدني و لا تشرك بي شيئا و اشكر لي و لوالديك الى المصير احيك [١]حياة طيّبة ،تسبيح و تقديس من كن، خدايى نيست جز من،و شرك ميار به من چيزى،و شكر من كن و شكر مادر و پدر كه بازگشت با من است تا زندگانى خوش دهم تو را،و خون ناحق مريز كه بر تو حرام كرده‌ام و الّا آسمان و زمين بر تو تنگ شود،و به نام من سوگند به دروغ مخور كه من توفيق ندهم آن را كه [٢]مرا و نام مرا تعظيم نكند،و گواهى مده الّا با آنچه گوشت شنيده باشد و چشمت ديده و دلت دانسته كه فرداى قيامت اهل گواهى را بدارم و ايشان را از گواهى بپرسم،و بر مردمان حسد مبر [٣]به فضلى كه من ايشان را داده‌ام و روزى،كه حاسد عدوّ نعمت من باشد و گرفتار [٤]در نقمت من،و زنا مكن و دزدى مكن تا روى رحمت از تو بازنگيرم و در آسمانها بر تو نبندم، و براى جز من ذبح مكن كه هيچ قربان از زمين بر آسمان نشود كه به نام من كشته نباشند و با زن همسايه عذر مكن [٥]كه مقتى عظيم است به نزديك من،و به مردمان آن خواه كه به خود خواهى.اين نسخه ده آيت است كه در الواح بود و خداى تعالى اين خصال جمع كرد و [٦]در هژده آيت از سورۀ بنى اسرائيل نهاد في قوله: وَ قَضىٰ رَبُّكَ أَلاّٰ تَعْبُدُوا إِلاّٰ إِيّٰاهُ وَ بِالْوٰالِدَيْنِ إِحْسٰاناً [٧]-الى قوله: ذٰلِكَ مِمّٰا أَوْحىٰ إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ [٨].آنگه جمع كرد اين را در سه آيت از [٩]سورت أنعام في قوله: