بگرفت ايشان را زمين‌لرزه در روز آمدند در سر ايشان مرده، آنان كه دروغ داشتند شعيب را پندارى نبودند [٢]در آنجا آنان كه به دروغ داشتند شعيب را،بودند ايشان زيان‌كاران.

برگرديد [٣]از ايشان و گفت اى قوم من:برسانيدم به شما پيغامهاى خدايم و نصيحت كردم شما را،چگونه دلتنگ شوم بر قوم كافران [٤]! قوله تعالى: لَقَدْ أَرْسَلْنٰا نُوحاً إِلىٰ قَوْمِهِ ،خداى-جلّ جلاله-در اين آيت تذكير نعمت كرد بر مكلّفان و بازنمود كه ما نوح را به قوم خود فرستاديم،و هو نوح اين لمك بن متوشلخ بن اخنوخ و هو ادريس النّبىّ بن مهلاييل بن برد بن قينان بن انوش بن شيث بن آدم-عليه السّلام.و نوح-عليه السّلام-اوّل پيغامبرى بود كه خداى تعالى او را فرستاد از پس ادريس و چون خداى تعالى او را به پيغامبرى فرستاد او را پنجاه سال بود،و گفتند درودگر بود و مادرش قينوش بنت راكيل بن فحوييل [٥]بن اخنوخ بود.خداى تعالى او را به فرزندان قابيل[فرستاد] [٦]و آنان كه از فرزندان شيث متابع ايشان بودند.عبد اللّه عبّاس گفت دو بطن بودند از فرزندان آدم:يكى در سهل و يكى در جبل.آنان كه در كوهستان بودند مردانشان نكوروى و زنانشان دميم الخلق،و مردان كه در سهل بودند دميم الخلق بودند و

[١] .مج،وز:تا شما زيان‌كار نباشيد،آج،لب:باشيد در دين ما در دنيا هرآينه زيان‌كار.

[٢] .آج،لب:پندارى كه مقيم نشدند.

[٣] .آج،لب:پس روى بگردانيد.

[٤] .مج،وز:گروهى ناگرويدگان.

[٥] .آج،لب:قحوهل،بم،آن:فحويل.

[٦] .اساس:ندارد،از مج افزوده شد.