و اگرچه طايفه‌اى از شما ايمان آوردند به آن‌كه فرستاد[ند مرا] [٢]به آن و طايفه‌اى ايمان نياورند صبر كنى [٣]تا حكم كند خداى ميان[ما] [٤]و او بهترين حكم‌كنندگان است.

گفتند آن گروه [٥]كه بزرگوارى كردند از قوم او:ما بيرون كنيم تو را اى شعيب و آن را كه ايمان آوردند با تو از شهر ما يا بازآيى با دين ما.گفت:همانا ما كاره باشيم؟ يافته باشيم بر خداى دروغى اگر بازآييم [٦]با دين شما پس آن‌كه [٧]برهانيد خداى ما از آن،و نباشد ما را كه بازآييم در آن مگر كه خواهد خداى پروردگار ما و فراخ[است] [٨]خداى ما بر همه چيزى به علم،بر خداى توكّل كرديم.خداى ما!حكم كن ميان ما و ميان قوم [٩]ما به‌درستى،و تو بهترين حكم‌كنندگانى.

و گفتند آنان [١٠]كه كافر شدند از قوم[او] [١١]:اگر پس روى كنيد شعيب را شما پس

[١] .اساس:ندارد،با توجه به لت افزوده شد،مج،وز:و بنگريد.

[٤] [٢] .اساس:ندارد،با توجّه به مج،وز افزوده شد.

[٣] .مج،وز:صبر كنيد.

[٥] .مج،وز،آج،لب+اشراف.

[٦] .مج،وز:بازآييد،آج،لب:بازگرديم.

[٧] .مج،وز،آج،لب:پس ازآن‌كه.

[٨] .اساس:ندارد،با توجّه به وز افزوده شد،آج،لب:محيط است.

[٩] .آج،لب:گروه.

[١٠] .مج،وز،لت:آن گروه،آج،لب:اشرافى.

[١١] .اساس:ندارد،از مج،افزوده شد.