ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٣٩٣
بيشتر نسخهها همين طور آمده كه سمن يسمن از باب تعب يتعب و يا از باب قرب يقرب كه بمعناى فربهى است و كنايه از عظمت و بزرگى و احترام است و ممكن است از باب افعال يا تفعيل باشد يعنى خداوند متعال شما را در نظر آنها محبوب و محترم مينمايد. و در بعضى از نسخهها يسمى فعل مجهول آمده از تسميه و نام بردن است يعنى اين برخورد خوب و خوش اخلاقى شما در نزد آنها بازگو مىشود و در نتيجه آنها شما را ستايش كرده و محبت ميكنند.
٢٤- كافى. على بن ابراهيم ... از مالك بن حصين از حضرت صادق ٧ كه فرمود هيچ بندهاى خشم خود را فرو نميبرد مگر اينكه خداوند متعال بر عزت دنيا و آخرت او مىافزايد كه در قرآن فرموده وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ. و اثابه اللَّه مكان غيظ ذلك.
بيان. آوردن آيه در حديث براى بيان عزت اخروى است كه قبل از اين آيه فرموده- وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ. الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ سوره آل عمران ١٤٣ بيضاوى در تفسيرش گفته يعنى كسانى كه خشم خود را حفظ نموده و با اينكه قدرت دارند از بكار بردنش خوددارى مينمايند كه مثلا ميگويند كظمت القربه يعنى مشك را پر كردم و دهانش را محكم بستم. و از پيامبر ٦ نقل شده كه فرمود. كسى كه قدرت بر اعمال و بكار بردن خشم را دارد ولى خشم خود را نگه دارد خداوند دل او را از امن و ايمان آكنده ميفرمايد.
و العافين عن الناس يعنى از عقوبت و مؤاخذه كسى كه استحقاق عقوبت دارد چشم پوشى كنند.
و اللَّه يحب المحسنين. خداوند نيكوكاران را دوست دارد مقصود همه نيكوكاران كه اينها هم از جمله آنان هستند. و ممكن است الف و لام عهد باشد كه مقصود همين فرو برندگان خشم باشد:
پس براى عزت اخروى همين بس كه خداوند مژده بهشت بآنان داده و فرموده كه بهشت براى اينها آماده شده و خدا اينها را دوست ميدارد. و ممكن است آوردن آيه در حديث براى بيان عزت دنيوى هم باشد باين بيان كه او همچنين افراد مشمول اين آيه هستند كه اين خود عزت و شرفى است در دنيا و يا باين بيان كه آيه شريفه دلالت دارد كه اينها از محسنين و از كسانى هستند كه خداوند آنها را دوست ميدارد و محبوب خدا در دنيا و آخرت عزيز ميباشند و اما جمله (و اثابه اللَّه مكان غيظه ذلك) ممكن است لفظ ذلك اشاره بمفاد آيه باشد يعنى خداوند بجاى غيظ و عوض خشم او ثواب اخروى باو عنايت ميفرمايد. و ممكن است ذلك عطف بيان و يا بدل از غيظه باشد و اثابه عطف بر زاده يعنى خداوند متعال علاوه بر عزت دنيا و آخرت اجر و پاداشى در برابر اصل خشم باو عنايت ميفرمايد چون همين حالت خشم و غيظ فشار و مشكلى است كه بدون اختيار و اراده بانسان دست داده و موجب ناراحتى او مىشود و خداوند در مقابل