٥٢- اختصاص حضرت صادق ٧ فرمود. شخص مؤمن هميشه جزء محسنين و و نيكان است مادامى كه ساكت است ولى وقتى كه سخن گفت يا جزء نيكان و يا جزء بدان قرار ميگيرد و فرموده كه رسول خدا ٦ فرمود مرد خوب و صالح خبر خوب ميگويد و مرد بد خبر بد و زشت ميگويد.

٥٣- اختصاص رسول خدا ٦ فرمود اگر در چيزى شر و بدى باشد در زبان است.

٥٤- كتاب حسين بن سعيد. محمد بن سنان از جعفر بن ابراهيم كه گفت شنيدم از حضرت صادق كه ميفرمود كسى كه بفهمد كه سخنانش از اعمال او است حرفهاى بيفائده‌اش كم خواهد شد.

حضرت صادق ٧ از رسول خدا ٦ نقل كرد. كه فرمود. بر حذر باشيد از بحث و جدال با كسى كه مبتلا، بانحراف شده چون او تا وقتى زنده است حجت و دليل و طردستى و پشت هم اندازى دارد ولى پس از تمامى مدتش آتش فتنه‌اش او را ميسوزاند.

٥٥- همان كتاب. ابن علوان از ابن خالد از زيد بن على از پدران خود از على بن ابى طالب عليهم السّلام كه گفت شنيدم از رسول خدا ٦ هنگامى كه ميفرمود كلام و سخن سه قسم است ١- سخن رابح و سودمند ٢- سخن سالم ٣- سخن شاحب و گوناگون.

اما رابح سخن كسى است كه ذكر خدا را بنمايد و اما سالم آن سخنى است كه خدا او را دوست دارد و اما شاحب سخن كسى است كه با مردم مختلف معاشرت نموده و سخنان گوناگون و سست ميگويد.

٥٦- همان كتاب محمد بن سنان از ابن سكان از صيقل كه گفت خدمت حضرت صادق بودم حضرت غلام عجمى خود را براى كارى نزد شخصى فرستاد غلام رفت و برگشت حضرت در باره آن كار توضيح ميخواست ولى غلام در عين حال كه چند بار توضيح ميداد نميتوانست مطلب خود را بفهماند و بيان كند چون ديدم كه غلام تعبير رسا و بيان روشن نداشت فكر كردم كه حضرت ناراحت مى‌شود و بر غلام خشم ميكند ولى مشاهده كردم كه حضرت نگاه تندى بغلام نمود و فرمود بخدا سوگند اگر زبان تو ناتوان و نارسا است قلب تو نارسا نيست. سپس حضرت فرمود. حياء و نارسائى زبان از نشانه‌هاى ايمان است. و فحش و ناسزاگوئى و زبان‌درازى از علائم نفاق است.

٥٧- همان كتاب. ابراهيم بن ابى البلاد از پدرش مرفوعا از رسول خدا ٦ فرمود آيا مردم را جز محصولات زبان عامل ديگرى در آتش ميافكند؟ (خير) ٥٨- همان كتاب. نضر بن سويد از قاسم بن سليمان از حضرت صادق ٧ كه فرمود از پدرم ٧ شنيدم كه ميفرمود از نشانه‌هاى خوبى اسلام انسان ترك سخنان‌