بمرض رياء و خودنمائى نميشود و مرتكب بدعت‌ها براى جلب نظر ديگران و دستيابى به منافع دنيوى نخواهد شد: و همچنين جمله سوم يعنى اشتغال به عبادتهاى مقرره و برنامه‌هاى شرعى و انجام آنها براى اشتغال انسان كافى است و اشتغال به بدعت‌ها و كارهاى از پيش خود لازم نيست.

٢- كافى. از عده مشايخ ... از ثعلبه از حضرت صادق ٧ كه فرمود.

لكل احد شره و لكل شره فتره فطوبى لمن كان فترته الى خير.

براى هر كس رغبت و نشاطى است و براى هر نشاطى هم بالاخره سستى و بى‌رغبتى هست پس خوشا بحال كسى كه سستى و كم حالى او بخير و خوبى باشد.

بيان خلاصه مطلب اينكه هر كس در ابتداء و اوائل امر نشاط و شوقى نسبت بعبادت دارد سپس تدريجا خسته و بيحال مى‌شود پس كسى كه در موقع فتره و سستى اكتفا به سنت نموده و بدعت‌ها را ترك نمايد و يا مستحبات زياد را ترك كند پس خوبا بحال چنين كسى ولى كسى كه فترت و سستى او را به ترك سنت و مستحبات بكشاند و يا اساسا بطرف ترك طاعت و واجبات برود و مرتكب معصيت شود و يا بطرف بدعتها رود پس واى بحال او و از حضرت باقر ٧ روايت شده كه فرموده. هيچ كس خالى از شوق و سستى نيست همه كس اول شوق و رغبت دارد سپس منتهى به سستى مى‌شود. پس كسى كه فترت و سستى او بطرف سنت و دستور اسلام باشد هدايت شده و كسى كه فترت و سستى او بطرف بدعت باشد گمراه شده است. و اين حديث مؤيد آن معنائى است كه ما گفتيم.

٣- كافى. محمد بن يحيى از ابن عيسى از محمد بن سنان از ابى الجارود از حضرت باقر ٧ كه رسول اكرم ٦ فرمود.

ان هذا الدين متين فاوغلوا فيه برفق. و لا تكرهوا عباده اللَّه الى عباد اللَّه فتكونوا كالراكب المنبت الذى لا سفرا قطع و لا ظهرا أبقى.

اين دين مقدس اسلام دينى است استوار و حكيمانه و با متانت (دور از افراط و تفريط) پس حركت دينى شما بايد با نرمش و اعتدال باشد. و شما عبادت الهى را در نظر بندگان خدا سنگين و ناپسند نكنيد (كه با افراط و زياده‌روى در عبادت چنين بينشى در ديگران پديد مى‌آيد) كه در نتيجه مانند راكب و سوارى خواهيد شد كه از اثر فشار بر مركب خود آن حيوان را خسته و كوفته كرده كه نهايتا نه راهى را طى كرده و نه پشت و گرده سالمى براى حيوان باقى مانده. بدن زخمى شده و رنجور گشته در عين حال مسافتى هم طى نشده است. و از طريق ديگر از محمد بن سوقه از حضرت باقر ٧ نظير همين روايت نقل شده است.