آيا اندوه تو براى دنيا است؟ اينكه غصه ندارد چون رزق الهى براى نيك و بد مقرر و آماده است. گفتم خير. براى دنيا نيست. گفت آيا براى آخرت است؟ آنهم كه وعده‌اى است راست و سلطان قاهر و توانائى در آن جهان حكم خواهد كرد پس خوف تو از چيست؟. گفتم از خطر عبد اللَّه بن زبير است. آن مرد خنده‌اى كرد و سپس گفت اى على بن حسين آيا ديده‌اى كه كسى توكل بر خدا نمايد ولى خداوند كفايت امور او را نكند؟ گفتم خير. گفت آيا ديده‌اى هرگز كسى را كه خوف و تقواى الهى را داشته باشد ولى خداوند او را نجات ندهد؟ گفتم نه.

گفت آيا هرگز ديده‌اى كسى را كه از خداوند درخواست نمايد ولى خداوند او را مشمول عطاى خويش نكند؟ گفتم نه. سپس در مقابل خود نگاه كردم هيچ كس را نديدم.

در مجالس مفيد هم احمد بن وليد ... از ثمالى نيز بهمين مضمون نقل كرده است.

٤٤- مصباح الشريعه. حضرت صادق ٧ فرمود. كسى كه كار و امور خود را تفويض و واگذار بخدا نمايد هميشه در آسايش و در يك زندگى گوارا و خوش است و آن كس كه واقعا امور خود را بخدا واگذار نمايد از هر گونه فكر و انديشه‌اى بجز اللَّه برتر و منزه است همچنان كه على ٧ در شعرى كه منسوب بآن حضرت است فرموده است. بآنچه كه خداوند قسمت من نموده راضى و خشنود هستم و امور خود را بآفريدگار خود واگذار نموده‌ام همان طورى كه خداوند مهربان در گذشته در حق من احسان كرده در آينده هم لطف و احسان خواهد فرمود و خداوند فرموده در باره مؤمن خاندان فرعون‌ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ. فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ‌. من كار خود را بخدا واگذار مينمايم كه خداوند. بحال بندگان آگاه است خداوند متعال هم او را از عواقب زيانبار مكر و حيله آل فرعون محفوظ نمود و عذاب دردناكى فرعونيان را فرا گرفت و كلمه تفويض داراى پنج حرف است- ت- ف- و- ى- ض- و براى هر حرفى برنامه و دستورى هست هر كس كه احكام و اين دستورات را مراعات كند حق تفويض را انجام داده است تاء اشاره به ترك تدبير در امور و ترك دنيا فاء فانى بودن و خالى شدن از هر انديشه‌اى بجز اللَّه واو- وفاء بعهد و پيمان و انجام وعده‌هاى خود باء ياس و قطع اميد از خود و يقين و اميد به پروردگار ضاد داشتن ضمير و باطن صاف و پاك و احساس ضرور و احتياج بخدا. و تفويض‌كننده صبح نميكند مگر اينكه از همه آفات و بلاها سالم. و عصر نميكند مگر اينكه از جهت دين خود از عافيت كامل برخوردار است.

٤٥- مصباح الشريفه حضرت صادق ٧ فرمود. صفت و خصلت رضا اين است كه انسان خوش‌آيند و ناخوش‌آيند را به‌پسندد و بآن راضى شود. و هنگامى كه دل انسانى به نور معرفت روشن شد شعاع اين نور عبارت است از رضا و شخص راضى از خودش انتخاب و