ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٧٩ - باب در بيان چگونگى خواندن نماز از آغاز آن تا پايان آن

٦ بر بندگانش واجب كرده است.

٩٢٤- محمّد بن عمران از امام صادق ٧ سؤال كرد و گفت: به چه جهت در نماز جمعه و نماز مغرب و عشا و نماز صبح قراءت بلند خوانده مى‌شود و در ساير نمازها آهسته، و به چه علّت تسبيحات أربعه در ركعات آخر افضل از قراءت است؟

فرمود: زيرا رسول خدا ٦ را كه به معراج بردند اوّلين نمازى كه از جانب خداوند بر او واجب شد نماز ظهر بود و خداوند فرشتگان را در آن نماز با وى شركت داد كه با آن حضرت نماز را به جماعت گزاردند و فرشتگان اقتدا كردند و خداوند بر رسولش فرمان داد قراءت را بلند بخواند تا فضلش بر آنها آشكار شود، سپس وقت نماز عصر رسيد و كسى با آن حضرت نبود و به فرادى نماز گزارد و خداوند امر فرمود آهسته بخواند چون كسى به او اقتدا ننموده بود، آنگاه نماز مغرب را بر او مقرّر فرمود و فرشتگان را فرمان داد تا به او اقتدا كنند و حضرت را امر فرمود كه قراءت را بلند بخواند و همچنين نماز عشاء، پس هنگامى كه نزديك طلوع فجر و صبح صادق شد بزمين بازگشت و با مردم به نماز صبح ايستاد و خداوند او را امر فرمود كه قراءت را بلند أداء كند تا بزرگى و فضلش بر همگان روشن شود همان طور كه براى فرشتگان‌