ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١٣ - باب *(در بيان چيزهائى كه ميتوان بر آنها سجده كرد و آنچه) * *(نميتوان بر آن سجده نمود) *

٨٤١- شخصى از امام صادق ٧ سؤال كرد: مكانى كه غبار داشته باشد آيا جايز است هنگامى كه ميخواهم به سجده روم گرد و غبار آن موضع را با دميدن باد دهانم بزدايم؟ آن حضرت فرمود: اشكالى ندارد.

و در رساله‌اى كه پدرم- رضى اللَّه عنه- برايم فرستاده ذكر كرده: و بر موضع سجودت ندم، و اگر خواستى چنين كنى بايد قبل از داخل‌شدنت در نماز باشد (منظور از دميدن با دهان همان عملى است كه در اصطلاح عاميانه پف كردن گويند).

٨٤٢- و از امام صادق ٧ روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود: همانا اين عمل (پف كردن) مكروه است يا بدان سبب مكروه گرديده كه نگرانى و دغدغه آزار رسيدن به كسى كه در كنار نمازگزار است وجود دارد (به عبارت ساده‌تر: كراهت اين عمل به خاطر آزارى است كه از شخص متوجّه كسى كه در كنار اوست مى‌شود.

پس اگر كسى در كنار نمازگزار نباشد على الظاهر كراهت ندارد يا كراهت شديد ندارد).

و مكروه است كه شخص در حال نماز خاك را از پيشانى خود پاك كند، و همچنين مكروه است اگر پس از نماز آن خاك را به حال خود گذارد و پاك نكند، البتّه اگر كسى خاك (اثر سجده) را در حال نماز از پيشانيش پاك كند چيزى بر او