ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦٤ - *(رسول خدا

است كه دست پاك باشد، سپس يك كف آب برداشت چندان كه دست پر آب شده و آن را بر پيشانى خود گذاشت و فرمود: «بسم اللَّه» و آب را بر اطراف پيشانى خويش جارى ساخت، سپس دست خود را يك بار بر روى و ظاهر دو طرف پيشانى خود كشيد، بعد دست چپ خود را در آب فرو برد و يك كف پر آب برگرفت و بر آرنج دست راست نهاد و كف دست خويش را بر آن كشيد تا اينكه آب از آرنج تا سر انگشتان دست راست همه را كاملا فرا گرفت، آنگاه دست راست را در آب برده و كفى پر كرد و بر آرنج دست چپ نهاد و چنان كف خود را بر آن كشيد كه آب تا سر انگشتان جارى شد و پس از آن باترى باقيمانده آب وضويش بر قسمت جلو سر و پشت دو پايش مسح فرمود.

٧٥- و روايت شده است كه: «رسول خدا ٦ وضو ساخته سپس بر نعلين خود مسح فرمودند، (با توجّه به شكل نعلين عربى) پس مغيره بآن حضرت عرض كرد: آيا فراموش كرده‌اى اى رسول خدا؟ آن حضرت فرمود: بلكه تو فراموش كرده‌اى پروردگار من اين چنين بمن دستور داده است.

شارح گويد: «نعلين عربى آن زمان (بطورى كه از كتاب فتح المتعال في وصف النعال بدست مى‌آيد) چنين بوده كه يك بند از كف كفش از لاى شصت پا بيرون آمده و به بندى كه بالاى برآمدگى روى پا است وصل ميشده و آن بند مفصلى از دو طرف به كف نعلين اتّصال داشته و ساده‌ترين نوع دمپائى بوده، در اين صورت دست زير بند بردن براى مسح پا لزومى نداشته بخلاف «غسل» يعنى شستن».