ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢٠ - *(باب قبله) *

حمل كرده‌اند بر اينكه اگر بسوى مشرق و مغرب نماز كرده باشد به نحوى كه اگر اندكى بگردد بمشرق يا مغرب رسيده باشد صحيح است و در وقت نيز اعاده لازم نيست و حديث نيز دلالت بر اين معنى دارد، زيرا ميگويد: بر غير قبله نماز كرده باشد، در حالى كه در احاديث صحيحه وارد شده (و خواهد آمد) كه ما بين مشرق و مغرب همگى قبله است، و نيز حكم را مقيّد ساخته‌اند كه شخص پشت به قبله نماز نكرده باشد و گر نه در خارج وقت نيز بايد اعاده كند و اين قيد در حديث نيست».

٨٤٧- زراره و محمّد بن مسلم از امام باقر ٧ روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود: براى شخص متحيّر بهر طرف رو كند كافى است هر گاه نداند قبله از كدام سوى است.

٨٤٨- و معاوية بن عمّار از امام صادق ٧ سؤال كرد: شخصى به نماز مى‌ايستد پس از آنكه از نماز فارغ شد دقّت كرده و مى‌بيند از قبله به دست راست يا چپ منحرف بوده است، آن حضرت [باو] فرمود: نمازش صحيح است و ما بين مشرق و مغرب قبله است.

در مورد قبله شخص متحيّر اين آيه نازل شده است: وَ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ‌ (يعنى: مشرق و مغرب از آن خداوند و آفريده اوست پس بهر جا رو كنيد همان جا روى خداست و به خداوند روى آورده‌ايد- بقره: ١١٥)

٨٤٩- محمّد بن أبى حمزه از امام كاظم ٧ روايت كرده كه آن حضرت‌