ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١ - (در بيان آبها و پاكى و پاك آفرينى، و پليد شدن آنها)

داده، بر او واجب است هم شستن جامه‌اش و هم هر چيزى كه از اين آب بدان رسيده و هم اعاده وضو و نمازهايش، و چنانچه بعد از آنكه اين اعمال را انجام داده و فارغ شده موش مرده را در ظرف ديده پس ديگر به آن آب هيچ دست نزند، و تكليفى ديگر بر او نيست، زيرا او نمى‌داند چه وقت موش در آب افتاده، سپس فرمود: شايد همانوقت كه به چشمش خورده در آب افتاده باشد.

شارح گويد: «همه اين نوع جوابها در امثال اين گونه مسائل از توجّه معصومين عليهم السّلام است باينكه كارها را بر مردم سخت نكنند و حكم آيه شريفه‌ ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ» (خداوند در دين براى شما تنگنائى قرار نداده) را از ياد نبرده‌اند، نه اينكه مذهب و دين در امور بهداشتى دقّت نداشته و رعايت نظافت را در زندگى نكرده، اگر كسى چنين پندارد كاملا در اشتباه و ضلالت است، و مانند اين خبر هم بعدا خواهد آمد، برقم ٣٢، و توضيح آن همين است كه در اينجا گفته شد».

٢٧- و على بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر عليهما السّلام پرسيد: اگر مردى جنب در باران بايستد و به نيّت غسل سر و بدن خود را بشويد با اينكه ميتواند با آبى غير از آن غسل كند، آيا اين برايش كافيست و غسل محسوب مى‌شود يا نه، حضرت فرمود: اگر همان طور كه با آب غسل ميكرده با باران هم غسل كند او را كافيست (يعنى همان طور كه با آب در حمّام عمل ميكرده همان طور زير باران عمل كند درست است).

٢٨- و اسحاق بن عمّار از امام صادق ٧ روايت كرده كه پدرش امام باقر ٧ فرمود: باكى نيست كه از نيمخورده موش اگر از ظرفى آب خورد شخص‌