ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٠٨ - باب *(در بيان چيزهائى كه ميتوان بر آنها سجده كرد و آنچه) * *(نميتوان بر آن سجده نمود) *

فرمود: سجده بر هر چيز كه از زمين برويد ميتوان كرد مگر آنكه خوردنى يا پوشيدنى باشد.

٨٣١- و از ياسر خادم (خدمتگار امام رضا ٧) روايت كرده‌اند كه گفت: روزى امام رضا ٧ بر من گذشت، در حالى كه من بر سجّاده حصيرى (كه به آن طبرى گويند) نماز مى‌خواندم، و بر روى آن چيزى (مانند سنگريزه) انداخته و يا ريخته بودم آن حضرت بمن فرمود: چرا روى همان حصير سجده نميكنى مگر حصير از روئيدنيهاى زمين نيست.

و پدرم- رحمه اللَّه- در رساله‌اى كه برايم فرستاده گفته است: بر زمين سجده كن يا بر چيزى كه از زمين روئيده باشد ولى بر حصيرهائى كه در مدينه مى‌بافند سجده مكن زيرا بندهاى آن (كه بمنزله پود آنست) از پوست است و نيز بر موى، پشم، پوست، و ابريشم، شيشه، آهن، روى، برنز، قلع، مس، پر و خاكستر (بر هيچ يك از اينها) سجده مكن، و اگر زمين بسيار داغ باشد كه نگران باشى پيشانيت بسوزد يا شب تيره و تارى باشد و تو از عقربى يا خارى بيمناك باشى كه مبادا آزارى بتو رساند در چنين حالتى اشكالى ندارد كه بر آستين جامه‌ات سجده كنى به شرط اينكه جنس آن از پنبه يا كتّان باشد، و هر گاه در پيشانيت دملى باشد (كه برجستگى آن مانع از نهادن پيشانى بر زمين است) حفره كوچكى در محلّ سجده ايجاد كن و هنگام سجود برآمدگى دمل را در آن قرار ده، و هر گاه در پيشانيت بيمارى و علّتى وجود دارد كه بخاطر آن نميتوانى سجده كنى، در اين صورت به طرف راست پيشانيت‌