ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٢٦ - باب *(در بيان اوقات نمازها) *

عفو مورد ندارد مگر هنگامى كه گناهى صورت گرفته باشد. (بعبارت ديگر كسى كه نماز را تا آخر وقت بتأخير مياندازد همچنانست كه مرتكب گناه شده باشد لكن خداوند تبارك و تعالى از روى عفو او را مؤاخذه نميفرمايد).

٦٥٢- و باز آن حضرت فرمود: بدون شك (يا قسم ميخورم كه) برترى و فضيلت اختيار كردن اوّل وقت بر آخر وقت (جهت اداى نماز) براى مؤمن از فرزندان و مالش بهتر و مفيدتر است.

٦٥٣- زرارة بن أعين از امام باقر ٧ در مورد وقت نماز ظهر سؤال كرد، آن حضرت فرمود: يك ذراع پس از زوال خورشيد، و وقت عصر دو ذراع گذشته از ابتداى وقت نماز ظهر، كه چهار قدم از هنگام زوال خورشيد باشد سپس آن حضرت فرمود: ديوار مسجد رسول خدا ٦ باندازه قدر يك انسان بود و چون يك ذراع از سايه آن ميگذشت آن حضرت نماز ظهر را بجا مى‌آورد و وقتى از سايه آن دو ذراع ميگذشت: (سايه ديوار به چهار قدم ميرسيد) نماز عصر را ميگذارد، بعد آن حضرت فرمود: آيا ميدانى چرا يكذراع براى ظهر و دو ذراع براى عصر مقرّر ساخته‌اند؟

عرضكردم: بفرمائيد: چرا اين طور مقرّر ساخته‌اند؟ فرمود: بخاطر نافله، ميتوانى از زوال شمس (يا گذشتن آفتاب از خطّ نصف النّهار) تا وقتى كه يك ذراع يا دو قدم بگذرد نافله را بجاى آورى، و وقتى سايه خودت بيك ذراع رسيد مشغول اداء فريضه ميشوى‌