ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٢٨ - باب *(در بيان اوقات نمازها) *

افق فرو رفته است يا نه).

براى كسى كه در سفر در طلب منزل باشد وقت نماز مغرب (از هنگام فرو رفتن قرص خورشيد) تا يك چهارم شب است (بعبارت ديگر در سفر كراهت ندارد كه شخص در خواندن نماز مغرب تأخير كند در صورتى كه گمان داشته باشد قبل از ربع شب بمنزل ميرسد) و نيز حاجى كه از عرفات به جانب مشعر الحرام روانه شده بهمين ترتيب نماز مغرب را تأخير ميكند تا مشعر الحرام و در آنجا نماز مغرب و عشاء را بجا مى‌آورد.

٦٥٧- بكر بن محمّد از امام صادق ٧ روايت كرده كه: شخصى از آن حضرت وقت نماز مغرب را پرسيد، آن حضرت فرمود: همانا خداوند تبارك و تعالى در كتاب خود به ابراهيم ٧ ميفرمايد: فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأى‌ كَوْكَباً قالَ هذا رَبِّي‌ يعنى: هنگامى كه شب روشنائى روز را بر ابراهيم پوشانيد او ستاره‌اى (زهره) را ديد گفت: پروردگار من همين است) پس اين زمان (ديدن ستاره زهره) أوّل وقتست. و آخر وقت هنگاميست كه شفق يا سرخى پديد آمده در جانب مغرب از بين برود، و اوّل وقت نماز عشاء برطرف شدن سرخى مغرب است، و آخرت وقت آن ظلمت شديد شب است- يعنى نيمه شب-.

٦٥٨- و در روايت معاوية بن عمّار آمده است: وقت نماز عشاء تا ثلث شب است، مصنّف كتاب- رحمه اللَّه- در اينجا ميافزايد: گويا مراد امام ٧ از