ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٢٧ - باب *(در بيان اوقات نمازها) *

و نافله را ترك ميكنى. و همچنين در نماز عصر وقتى سايه‌ات به دو ذراع رسيد به اداى فريضه عصر پرداخته و نافله را رها ميكنى.

٦٥٤- امام صادق ٧ به ابى بصير فرمود: اگر در بعضى مسائل ترا فريب داده‌اند مواظب باش در نماز عصر تو را فريب ندهند، نماز عصر را وقتى بخوان كه نور خورشيد كاملا سفيد و روشن و درخشان باشد (مايل به زردى نباشد) همانا رسول خدا ٦ فرمود: بى‌خانواده و بى‌مال كسيست كه نماز عصر را ضايع سازد، از آن حضرت پرسيدند بى‌خانواده خانواده و بى‌مال كدامست؟ فرمود: كسيست كه در بهشت برايش خانواده و مالى نباشد، پرسيدند: ضايع ساختن نماز عصر چگونه است؟

آن حضرت فرمود: آنست كه نماز عصر را بتأخير افكند تا آفتاب زرد شود يا غروب كند.

٦٥٥- امام باقر ٧ فرمود: وقت نماز مغرب وقتيست كه قرص خورشيد بتمامه فرو رود. (و علامت آن اينست كه سرخى پديد آمده در مشرق زايل شود).

٦٥٦- سماعة بن مهران گويد: در مورد نماز مغرب بامام صادق ٧ عرضكردم: بسا اتّفاق مى‌افتد كه ما نماز ميخوانيم در حالى كه نگرانيم خورشيد در پس كوه باشد و كوه آن را از چشم ما پوشانيده باشد (واقعا خورشيد غروب نكرده باشد) آن حضرت بمن فرمود: بر تو بالا رفتن از كوه واجب نيست (يا همين كه روى زمين پر تو خورشيد را نبينى كافيست ديگر لازم نيست بالاى كوه بروى تا ببينى كه خورشيد در