ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٤١ - *(نماز خواندن بر ميت) *

بار خدايا اين مخلوق را تو زنده گردانيدى و تو او را ميراندى، آنچه را كه اين شخص بدان تولّا كرده بر او والى گردان، و او را با هر كه خود دوست ميداشته محشور گردان.

٤٩٠- صفوان بن مهران جمّال از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: مردى از منافقان فوت شد، و حسين بن علىّ عليهما السّلام به جنازه آن منافق بيرون شده و ميرفت كه در راه با غلام آزاد كرده خود يا يكى از شيعيانش ملاقات كرد و حضرت از او پرسيد كجا ميروى؟ عرضكرد: از جنازه اين منافق ميگريزم كه حاضر نباشم تا بر او نماز كنم، امام ٧ باو فرمود: بيا كنار من بايست و آنچه از من شنيدى تو نيز تكرار كن، راوى گويد: آن حضرت دستهاى خود را بلند كرده و فرمود: «اللّهمّ اخز عبدك في عبادك و بلادك، اللّهمّ اصله اشدّ نارك، اللّهمّ اذقه حرّ عذابك فإنّه كان يوالي اعداءك و يعادي اولياءك و يبغض اهل بيت نبيّك» يعنى: خداوندا اين بنده‌ات را در ميان بندگانت و در شهرهاى خود خوار و بى‌آبرو گردان، بار خدايا او را با سختترين آتش خود آتش افروز جهنم گردان، بار خدايا سوزندگى عذابت را به او بچشان، همانا او با دشمنان تو دوستى ميكرد و با اولياء و دوستان تو دشمنى ميكرد و نسبت به خاندان پيامبر تو كينه‌توزى و دشمنى مينمود.

٤٩١- عبيد اللَّه بن عليّ حلبى از امام صادق ٧ روايت كرده كه‌