درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٩٨ - قوله(ع) و ذلك انى اولى بحسناتك منك

قوله (ع): ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ‌.

بيان آنست كه هر چه از خير و نيكى و امر وجودى و فايده‌اى به بشر برسد از ناحيه ساحت كبريائى خواهد بود زيرا هر امر وجودى كه اثر نيك در بر دارد از جانب آفريدگار خواهد بود مانند حيات و زندگى بشر و سلامت او و نيروهاى روانى مدركه و نيروهاى جوارحى محركه همه و همه هر لحظه از فيوضات آفريدگار است كه به بشر بطور تجدد امثال افاضه مى‌شود از جمله نيروهاى خطور و تصور و تصديق و تصميم و قضاوت و داورى و ترجيح فعل راجح و يا ترك راجح و اراده و نيروى اختيارى كه هر يك نعمت و امر وجودى و هر لحظه بطور تجدد امثال به بشر افاضه مى‌شود و هر يك خير و حسنه و نيك است.

قوله (ع): وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ‌.

و هر چه از گناهان و ناگواريها به بشر متوجه شود مستند بخود بشر خواهد بود از نظر اينكه ترك استفاده از نعمتهاى كبريائى نموده و تقصيرى است كه در باره بكار بردن نعمتهاى نموده است مثلا در مقام ترك وظيفه واجب برآمده و وظيفه و فريضه وقت را ترك نموده همه نعمتهاى روانى و جوارحى خود را براى ترك اين وظيفه تضييع نموده است.

نتيجه اينكه از بشر جز ترك و تضييع حقوق و نيروهاى الهى چيزى صادر نمى‌شود بالاخره هر گناه و ناگوارى كه به بشر رو آورد امر عدمى و ترك وظيفه است كه نيروى الهى را تضييع نموده و نعمت آفريدگار را بمورد صرف ننموده است و از آن تعبير به شر و پليد مى‌شود كه سبب محروميت بشر از كمال و فضيلت خواهد شد

قوله (ع): و ذلك انى اولى بحسناتك منك‌.

بيان و برهان جمله متصله است كه چنانچه همه نعمتهاى روانى مدركه و جوارحى محركه را بشر بكار بندد و از نيروى اختيار و قضاوت و داورى استفاده نمايد و در مقام‌