است و نعمتهاى آن زياده بر تصور است ما را سكونت داده بطور دائم ما را مورد فضل و رأفت كبريائى قرار داده و خواهد داد و از نظر وضوح و شهود بهتر از هر تعريفى اشاره بنعمت مشهود حاضر ابدى است كه قابل درك و بيان زياده بر اين نخواهد بود بخصوص نعمت قبول و پذيرش و انقياد ما را كه هرگز فراموش نخواهد بود.

قوله (ع): وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ‌:

امام عليه السّلام آيه كريمه را بيان نموده كه حق تعالى نقل فرموده از اهل بهشت كه ما اهل ايمان و تقوى و دانشجويان مكتب توحيد و مكتب عالى قرآن هرگز اين چنين صلاحيت ذاتى و وجودى بخودى خود نداشتيم كه از طريقه دين توحيد و مكتب عالى توحيد و قرآن پيروى نمائيم و از دانشجويان آن خود را معرفى نمائيم و باستفاده از تعليمات رسولان و بخصوص از تعليمات رسول صادع اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء طاهرين عليهم السّلام استفاده نمائيم جز اينكه فضل و رحمت ساحت كبريائى ما را شامل شده و نيروى قبول و پذيرش و استفاده و آموزش از تعليمات آن مكتب عالى را بما موهبت فرمود و ما را در شمار دانشجويان مكتب توحيد و نيز مكتب عالى قرآن معرفى فرمود.

و ما اهل ايمان و تقوى را در اثر پيروى از مكتب توحيد و نيز از مكتب عالى قرآن و استفاده از تعليمات رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء طاهرين عليهم السّلام بمقامى از ايمان و تقوى هدايت يافته و پذيرفتيم و چنانچه لحظه‌اى فضل مقام كبريائى شامل حال ما اهل ايمان نبود ما هرگز هم‌چنين استعداد و صلاحيت را نداشتيم كه بخواست خود هدايت يابيم و از مكتب عالى قرآن پيروى نمائيم و به سعادت ابدى كه نهايت مقصد بشرى است دست يابيم.

خلاصه اهتداء و قبول هدايت ما از طريقه ايمان و مكتب عالى قرآن هر لحظه بفضل مقام كبريائى بوده كه ما را هر لحظه از خطرهاى انحرافى و اعتقادى و تمرد عملى و رذالت خلقى هر يك از ما اهل ايمان را ساحت كبريائى حفظ فرمود و دوره زندگى ما را كه هر لحظه موقع خطر قرار داشتيم در همه لحظات بفضل حق تعالى‌