درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٩٢ - قوله(ع) كيف تجترئ ان تصف ربك بالتغير من حال الى حال و انه يجرى عليه ما يجرى على المخلوقين سبحانه و تعالى
سواه)
همين است از نظر اينكه جميع آثار و فعل صادر از مقام كبريائى فيوضات بىنهايت است كه عوالم را فرا گرفته و همه از مقام كبريائى شرف صدور مىيابد.
قوله (ع): كيف تجترئ ان تصف ربك بالتغير من حال الى حال و انه يجرى عليه ما يجرى على المخلوقين سبحانه و تعالى:
نظر باينكه تنزيه ساحت كبريائى از وصمه تغير و تبدل غير قابل درك است از لحاظ اينكه ساحت كبريائى حامل و مدبر است و ذات قدس منشأ همه گونه حوادث و دستورات باشد و همه نيروهاى غيبى بر حسب دستورات كبريائى در مقام اجراء بر مىآيند و بالاخره نظام عوالم همه بر حسب حقيقت از مقام قدس منبعث مىشود درك اين حقيقت محتاج بشرح است.
ساحت كبريائى رب و مدبر و زمان تربيت عوالم امكانى را بعهده دارد بطور اطلاق و ازل بر اين اساس هر فعل و اثرى از ساحت قدس صادر شود بايد بهمان تناسب ازلى باشد زيرا فاعل زمانى ميتواند فعل و اثر زمانى كه از حوادث زمانى است داشته باشد.
بر اين اساس نسبت بآفريدگار صدور فعل و اثر تناسب با زمان ندارد و از جمله زمانيات نبوده بلكه محيط بزمانيات خواهد بود.
فعل و اثر كه از ذات كبريائى منبعث مىشود بايد بهمان تناسب در ازل باشد.
ساحت كبريائى از ازل رب و مدبر و حامل و زمام عوالم امكانى را بطور اطلاق بعهده داشته در صورتى كه مخلوق و مربوبى نبوده و جهان خلقت گسترده نشده بود و همچنين ساحت قدس مستحق الوهيت و معبوديت بوده بطور اطلاق در صورتى كه مألوه و پرستشكنندهاى نبوده و نيز عالم بجميع معلومات و حوادث امكانى بوده در صورتى كه معلومى تحقق نيافته بوده همچنين مسموع و شنيدنىهائى نبوده در صورتى كه معلومى تحقق نيافته ساحت كبريائى سميع و احاطه بهمه معلومات و شنيدنيها داشته است.