درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٩ - قوله(ع) انى انا الله لا اله الا انا خالق الخير و الشر
آنان انتظارى نميرود زيرا منظور آنان تأمين خواستههاى خود ميباشد.
غرض روايت بيان آنست كه نظام جهان پيوسته بر دو نيروى متضاد استوار خواهد بود يكى نيروى خداپرستى گروهى از جامعه ايمان كه شعار آنان اصلاح امور و فضايل اخلاقى و رعايت حقوق ضعفاء است و ساحت كبريائى نيز از نظر صلاحيت آنان كارها و حوادث خيرى را بر حسب نظام از طريق آنان در جامعه بشر اجراء ميفرمايد و اعمال و آثار خيريه آنان اساس اصلاح و انتظام امور مسلمانان خواهد بود و نام نيك آنان را در جوامع اسلامى زنده نگه ميدارد و در حقيقت از جمله مظاهر رحمت و فضل كبريائى نسبت بعموم مردم خواهند بود.
اين گروه در جوامع اسلامى امتياز خاصى خواهند داشت و منشأ خيرات و بركات و مرجع نيازهاى عموم خواهند بود زيرا روح و روان آنان علاقه بامور خير و آثار صالح و شايسته دارند همچنان كه فرمود (كل ميسر لما خلق له) اهل خير براى عمل خير آماده هستند از اين رو شايسته آنند كه ساحت كبريائى آنان را تقدير فرمايد و زندگى گوارا و خوشنامى در اجتماعات در اين جهان و در عوالم ديگر بآنان عنايت فرمايد.
و گروه ديگر جوامع ضد خداپرستى كه مرامى در زندگى جز ستم و تضييع حقوق ضعفاء ندارند و جز رذايل اخلاقى و سلطه بر عموم و استكبار اثرى از آنان ظاهر نميشود اين طبقه از مردم ستمگر صلاحيت اقدام و ظهور امرى را ندارند جز اينكه سبب اختلال نظام مردم شوند زيرا روح و روان آنان پليد و خود خواه و جز بكارهاى شر و زيان آور علاقه قلبى نخواهند داشت همچنانكه (كل ميسر لما خلق له) اهل كفر و شرك جز بكارهاى زياندار علاقه ندارد از اين رو ظلم و ستم كه در جوامع بشرى رخ ميدهد از اين قبيل مردم بوقوع خواهد پيوست كه از هر فضيلت بىبهرهاند و جز خودخواهى و سلطه بر عموم و اعمال قدرت و نفوذ بر مردم مرامى در زندگى ندارند بديهى است اين قبيل مردم در همه اعصار وسيله حوادث ناگوار و اختلال