درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٠٣ - قوله(ع) لان الاماكن محدودة تحويها حدود اربعة فاذا كان بالذات لزمها الحواية
و بعلم بسيط وحدانى است كه مفاد كريمه لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ است.
مبنى بر اينكه خصوصيات و تشخصات هر ذره كلان در حيطه علمى و شهودى قرار گرفته است و چيزى كوچك و مهم بر ساحت قدس پنهان نخواهد بود و همه ظهورى نازل از صفت علم و احاطه كبريائى است.
قوله (ع): لان الاماكن محدودة تحويها حدود اربعة فاذا كان بالذات لزمها الحواية:
استدلال مبنى بر استحاله احاطه قدرتى مقام كبريائى بر ذوات موجودات ريز و كلان جهان است زيرا موجودات مادى و مكان داراى بعد سطحى طول و عرض خواهد بود و براى هر يك حدى است در نتيجه حدود مكان چهار خواهد بود و چه بعد جسمى كه داراى ابعاد طول و عرض و عمق مىباشد بهر حال چنانچه بفرض حضور ذوات موجودات خارجى بوجوداتها العينى الخارجى فرض شود محال لازم مىآيد بلكه همچنانكه گفته شد كه بصورتها العلمى حاضر و از شئون علمى و احاطه مقام كبريائى خواهند بود.