درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٦٥ - شرح
است در صورتى كه مدت كوتاه عمر هر فردى قابل قياس بآسايش ابدى او در عالم قيامت نخواهد بود.
و از جمله الطاف ساحت كبريائى به بشر هنگام ولادت غذاى ملايم طبع براى طفل نوزاد ميسر فرموده است همچنين از نطفه و ماده قذر و پليد و كثيف بشر را آفريده است و او را آماده نموده و نيروى عاقله و روح و نور الهى باو دميده.
بدين وسيله او را حامل وديعت الهى نموده است و بر موجودات جهان برترى و فضيلت بخشيده و او را محصول نظام خلقت معرفى نموده است. و زياده اينكه صنع و آفرينش ساحت كبريائى بهتر از همه گونه صنايع بشرى است محتاج بمباشرت و صرف نيرو نخواهد بود و به حركت و استعمال آلات و ابزار محتاج نيست و نيز احتياج بماده و موضوع صناعت ندارد.
بلكه صنع كبريائى عبارتست از خلق ساحت كبريائى از كتم عدم و با نيروى غيبى است و محتاج بماده و اختلاط با مواد خارجى ندارد.
مثلا شكوفهها را با نيروى غيبى و ساير عوامل طبيعت برشد و نما ميرساند و بهيئت ميوههاى شاداب و گوارا در مىآورد بدون اينكه با مادهاى از مواد خارجى اختلاط بيابد در صورتى كه افراد صنعتگر بايد در موضوع خارجى صنعت خود را بكار ببرند. مثلا نجار محتاج به تخته و چوب است و آهنگر محتاج بآهن است و بنا محتاج به سنگ و آجر و سيمان است ولى از نظر لطف ساحت كبريائى هر فعل و خلق و صنع او بوسيله نيروى غيبى و لا شىء صورت ميگيرد و اقتراحى و بطور ابداع است.
خلاصه هر يك از صفات وجودى و كمال كه به بشر نيز اطلاق مىشود قابل قياس بصفات كامل ساحت كبريائى نخواهد بود و در مقام كبريائى آن صفت توجه اعلى و اشرف و بطور ذاتى خواهد بود در صورتى كه هر صفت كمال كه بشر واجد باشد بطور عاريتى و بطور موهبت و تجدد امثال است.