ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٢٨ - زندگى و وفات پيغمبر (ص)

خدا آسمانها و زمين را آفريد بمنادئى دستور داد تا فرياد زد: گواهى دهم كه شايسته پرستشى جز خدا نيست- سه بار- گواهى دهم كه محمد صلّى اللَّه عليه و آله رسول خداست- سه بار- گواهى دهم كه على از روى حق امير مؤمنانست- سه بار-.

٩-

و فرمود: همانا خدا بود و هيچ پديده‌ئى نبود، سپس پديده و مكان را آفريد و نور الانوار را آفريد كه همه نورها از او نور گرفت و از نور خود كه همه نورها از آن نور يافت در آن (نور الانوار) جارى ساخت و آن نوريست كه محمد و على را از آن آفريد، پس محمد و على دو نور نخستين بودند زيرا پيش از آنها چيزى پديد نيامده بود، و آن دو همواره پاك و پاكيزه در صلبهاى پاك جارى بودند تا آنكه در پاكترين آنها يعنى عبد اللَّه و ابو طالب از يك ديگر جدا گشتند.

١٠-

جابر بن يزيد گويد: امام باقر عليه السلام بمن فرمود: اى جابر! همانا خدا در اول آفرينش محمد صلّى اللَّه عليه و آله و خاندان رهنما و هدايت شده او را آفريد، و آنها در برابر خدا اشباح نور بودند عرضكردم: اشباح چيست؟ فرمود: يعنى سايه نور، پيكرهاى نورانى بدون روح، و محمد صلّى اللَّه عليه و آله تنها بيك روح مؤيد بود و آن روح القدس بود كه او و خاندانش بوسيله آن روح خدا را عبادت ميكردند و از اين جهت خدا ايشان را خويشتن دار، دانشمند، نيكوكار، برگزيده آفريد، با نماز و روزه و سجود و تسبيح و تهليل خدا را عبادت ميكردند و نمازها را ميگزاردند و حج ميكردند و روزه ميگرفتند.