ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٢٥ - زندگى و وفات پيغمبر (ص)

صلّى اللَّه عليه و آله از شعب ابى طالب بيرون آمد وفات كرد، و ابو طالب يك سال بعد از خديجه وفات كرد، چون پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله آن دو نفر را از دست داد، ماندن در مكه برايش ناگوار آمد و او را اندوه سختى گرفت و بجبرئيل عليه السلام شكايت كرد، خداى تعالى باو وحى كرد كه از شهرى كه مردمش ستمگرند بيرون رو، زيرا تو در مكه بعد از ابو طالب ياورى ندارى: و آن حضرت را امر بهجرت فرمود.

١-

حسين بن عبد اللَّه گويد: بامام صادق عليه السلام عرضكردم: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله سرور فرزندان آدم بود؟ فرمود بخدا او سرور مخلوق خدا بود، و خدا هيچ مخلوقى را بهتر از محمد صلّى اللَّه- عليه و آله نيافريده.

٢-

امام صادق عليه السلام از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله ياد كرد و فرمود: خدا هيچ نفس كشى را بهتر از محمد صلّى اللَّه عليه و آله نيافريده.

٣-

امام صادق عليه السلام فرمود: خداى تبارك و تعالى فرمايد: اى محمد! من ترا و على را بصورت نورى يعنى روحى بدون پيكر آفريدم، پيش از آنكه آسمان و زمين و عرش و دريايم را بيافرينم، پس تو همواره يكتائى و تمجيد مرا ميگفتى، سپس دو روح شما را گرد آوردم و يكى ساختم، و آن يكروح مرا تمجيد و تقديس و تهليل‌[١] ميگفت، آنگاه آن را بدو قسمت كردم و باز هر يك از آن دو قسمت را بدو قسمت نمودم تا چهار

[١] تهليل يعنى گفتن‌ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌ و خدا را بيگانگى ستودن.