ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٦٥ - زندگى حسين بن على عليهما السلام
تو ميكشند، چون فاطمه بحسين عليه السلام آبستن شد خوشحال نبود، و چون زائيد از زائيدنش هم خوشحال نبود سپس امام صادق عليه السلام فرمود: در دنيا مادرى ديده نشده كه پسرى بزايد و خوشحال نباشد، ولى فاطمه خوشحال نبود، زيرا دانست او كشته خواهد شد، و اين آيه در باره او نازل شد «ما انسان را بنيكى نمودن نسبت بپدر و مادرش سفارش نمودهايم، مادرش او را بناخوشى باردار شد و بناخوشى زائيد و بار داشتن و از شير گرفتنش سى ماه بود- ١٥ سوره ٤٦-».
٤-
امام صادق عليه السلام فرمود: جبرئيل عليه السلام بر محمد صلى اللَّه عليه و آله نازل شد و گفت: اى محمد! خدا ترا مژده ميدهد بمولودى كه از فاطمه متولد شود و امت تو او را بعد از تو ميكشند فرمود: اى جبرئيل! سلام بپروردگارم، مرا بمولودى كه از فاطمه متولد شود و امتم او را بكشند نيازى نيست، جبرئيل بآسمان بالا رفت و سپس فرود آمد و همان سخن را گفت، پيغمبر فرمود: اى جبرئيل! سلام بپروردگارم مرا بمولودى كه از فاطمه متولد شود و امتم او را بكشند نيازى نيست، جبرئيل بآسمان بالا رفت و سپس فرود آمد و گفت: اى محمد! پروردگارت بتو سلام ميرساند و ترا مژده ميدهد كه امامت و ولايت و وصيت را در ذريه آن مولود قرار ميدهد، فرمود: راضى گشتم، سپس نزد فاطمه فرستاد كه خدا مرا بمولودى مژده ميدهد كه از تو متولد مىشود و پس از من امتم او را ميكشند، فاطمه پيغام داد كه مرا بمولودى كه امت تو او را پس از تو بكشند نيازى نيست، پيغمبر پيغام داد كه خدا امامت و ولايت و وصيت را در ذريه او قرار داده، او هم پيغام داد كه من راضى گشتم.