ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٧٣ - اشاره و نص بر حسين بن على عليهما السلام

اداى آن عاجز است تا آنجا كه قلمها تمام شود و كاغذها سياه شود و باز هم فضيلت شما بآخر نرسد، خدا نيكوكاران را چنين جزا ميدهد و هيچ نيروئى جز از خدا نيست.

حسين از همه ما داناتر و از لحاظ خويشتن‌دارى سنگين‌تر و از جهت قرابت برسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نزديكتر است او پيش از خلقتش فقيه بوده (يعنى خدا روحش را پيش از تعلق ببدن عالم و بلكه معلم ملائكه ساخت) و پيش از آنكه زبان باز كند وحى خدا را خوانده است و اگر خدا در شخص ديگرى خيرى ميدانست، محمد (ص) را بر نمى‌گزيد، پس چون خدا محمد صلّى اللَّه عليه و آله را برگزيد؛ و محمد على را انتخاب كرد و على شما را بامامت برگزيد و شما حسين را، ما تسليم شديم و رضا داديم، كيست كه بغير آن رضا دهد؟ و كيست جز او كه در كارهاى مشكل خويش تسليمش شويم؟!!

٣-

محمد بن مسلم گويد شنيدم امام باقر عليه السلام مى‌فرمود: چون حسن بن على عليه السلام بحالت احتضار درآمد، بحسين فرمود، برادرم! بتو وصيتى ميكنم، آن را حفظ كن، چون من مردم، جنازه‌ام را آماده دفن كن سپس مرا بسوى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بر تا با او تجديد عهدى كنم، آنگاه مرا بجانب مادرم فاطمه عليها السلام برگردان، سپس مرا ببر و در بقيع دفن كن و بدان كه از طرف حميرا، (عايشه) كه مردم از زشتكارى و دشمن او با خدا و پيغمبر و ما خاندان آگاهند، مصيبتى بمن ميرسد، پس چون امام حسن عليه السلام وفات كرد و روى تابوتش گذاردند، او را بمحلى كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله بر جنازه‌ها نماز ميخواند بردند، امام حسين بر جنازه نماز گذارد و چون نمازش تمام شد داخل مسجدش بردند، چون بر سر قبر