ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٢٧ - زندگى و وفات پيغمبر (ص)
آن ديانتى كه هر كه از آن جلو رود (غلو كند، از دايره اسلام) بيرون رفته و هر كه عقب بماند (و وارد دايره نشود) نابود گشته [دينش را باطل كرده] و هر كه بآن بچسبد، بحق رسيده است، اى محمد همواره ملازم اين ديانت باش،
٦-
امام صادق عليه السلام فرمود: يكى از قريش برسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله گفت: شما كه آخرين و پايان پيغمبران هستى، بچه سبب (در مقام و رتبه) از همه پيش افتادى؟ فرمود: زيرا من نخستين كسى بودم كه بپروردگارم ايمان آوردم و نخستين كسى كه پاسخ گفت، زمانى كه خدا از پيغمبران پيمان گرفت و آنها را بر خودشان گواه ساخت كه مگر نه اينست كه من پروردگار شما هستم؟ گفتند چرا، من نخستين پيغمبرى بودم كه چرا گفت: پس سبقت من بر پيغمبران بواسطه اقرار بخدا بود (كه پيش از همه گفتم).
٧-
مفضل گويد: بامام صادق عليه السلام عرضكردم: آنگاه كه در اظله (عالم ارواح يا عالم مثال يا عالم ذر) بوديد بچه كيفيت بوديد؟ فرمود: نزد پروردگار خود بوديم، كسى جز ما نزد او نبود در سايه سبزى بوديم. و خدا را تسبيح و تقديس و تهليل و تمجيد ميگفتيم، و هيچ فرشته مقرب و جاندارى غير ما نبود، تا آنكه خدا آفرينش چيزها را اراده كرد، پس آنچه خواست، چنان كه خواست از ملائكه و غير آنها آفريد، و سپس علم آن را بما رسانيد.
٨-
امام صادق عليه السلام ميفرمود: ما نخستين خاندانى هستيم كه خدا نام ما را بلند ساخت، چون