- علامه مجلسى (ره) از تفسير بيضاوى در باره اين آيه چنين نقل ميكند: بعهد من وفا كنيد يعنى ايمان آوريد و اطاعت كنيد تا بعهد شما وفا كنم» يعنى تا من هم شما را پاداش نيك دهم، زيرا خداى تعالى بوسيله برپا داشتن دلائل و فرستادن كتابهاى آسمانى با مردم عهد و پيمان كرده است كه آنها ايمان آورند و كار شايسته كنند و او هم پاداش دادن بر حسنات را بايشان وعده داده است، و وفا كردن باين عهد دامنه پهناورى دارد، درجه اول وفا نمودن از طرف ما (بندگان) اينست كه: كلمه شهادتين را بزبان آوريم و از طرف خدا اينست كه: خون و مال ما را محفوظ دارد (زيرا در زمره مسلمين واردشده‌ايم) و درجه آخرش از طرف ما اينست كه در درياى توحيد مستغرق شويم و غير از خدا از همه چيز، حتى از خود صرف نظر كنيم و از طرف خدا اينست كه ما را از ديدار دائم رحمت خود كامياب فرمايد.

سپس مجلسى (ره) ميفرمايد: آنچه در اين روايت ذكر شده كه امر ولايت باشد از جهت اينست كه مهمترين اجزاء آن عهد، اصول دين است و ولايت ائمه جزئى است مستلزم اجزاء ديگر (يعنى كسى كه امر ولايت را پذيرفته باشد، توحيد و نبوت و معاد را هم پذيرفته است) بلكه بايد گفت، ولايت ائمه مستلزم فروع دين هم ميباشد، زيرا عمل بطاعات و ترك محرمات جزء معنى ولايت است و ولايت ائمه بآنها دعوت ميكند و ولايت حقيقى بدون طاعت و ترك حرام محقق نميشود و براى ولايت درجاتى است، همچنان كه بهشت را درجاتى است، پس هر درجه از ولايت موجب رسيدن بدرجه‌اى از بهشت ميگردد.

٩٠-

ابو بصير گويد: امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل: «و چون آيه‌هاى روشن ما را بر آنها بخوانند، كسانى كه كافرند بكسانى كه مؤمنند گويند: كدام يك از دو دسته مقام بهتر و مجلس آراسته‌ترى دارند- ٧٣ سوره ١٩-» فرمود: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله قريش را بولايت ما دعوت كرد، آنها دورى گزيدند و انكار كردند، پس كفار قريش باهل ايمانى كه بامير المؤمنين و ما خانواده اقرار كرده بودند از راه سرزنش گفتند: «كدام يك از اين دو دسته مقام بهتر و مجلس آراسته‌ترى دارند» خدا براى رد ايشان فرمود: «پيش از ايشان چه نسلهائى را (از امتهاى گذشته) هلاك كرده‌ايم كه اثاث و جلوه زندگى بهترى داشتند- ٧٤ سوره ١٩-».

عرضكردم: خدا فرمايد: «هر كه در گمراهى باشد، خداى رحمانش همى كشاند» فرمود: همه‌