واليان امر از خودتان را اطاعت كنيد- ٦٣ سوره ٤-» خدا خصوص ما را قصد كرده، (مائيم واليان امر) خدا همه مؤمنين را تا روز قيامت باطاعت ما امر فرموده «و چون از نزاع و اختلاف در باره امرى ترسيديد، آن را بخدا و رسول و واليان امر از خود ارجاع دهيد- آيه ٥٩ سوره ٤» اين گونه نازل شده است- چگونه ممكن است خداى عز و جل باطاعت واليان امر فرمان دهد و نزاع و اختلاف با ايشان را رخصت فرمايد،؟!! همانا امر بارجاع نسبت بمأمورينى است كه بآنها گفته شده «اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد رسول و واليان امر از خود را».

شرح‌

راجع برسانيدن امانتها بصاحبانش چند قولست: ١- شامل هر گونه امانتى است، امانات خدا امر و نهى و دستورات اوست، و امانات مردم سپرده‌هاى آنهاست بيكديگر ٢- رعيت امانت خداست در دست پيشوايان و زعما كه بايد در تعليم و تربيت آنها رعايت كنند و استدلال در آخر روايت براى رد كسانى است كه ميگويند معنى آيه اينست: اگر شما با واليان امر در امر دين اختلاف كرديد بكتاب و سنت مراجعه كنيد و دليل ردش اينست كه چگونه ممكن است خدا در يك جا بگويد: از واليان امر اطاعت كنيد و در جاى ديگر بفرمايد: اگر با آنها اختلاف و نزاع پيدا كرديد ....؟! پس معلوم مى‌شود كه واليان امر همان ائمه هستند كه مردم بايد در اختلافات خود بقول آنها رجوع كنند و داورى ايشان را بدون چون و چرا بپذيرند، نه آنكه نسبت بقول امام هم رد و انكار داشته باشند تا آنجا هم نزاع و اختلاف پيدا شود. و اما راجع بآنچه فرمود: اين گونه نازل شده است، اصل آيه در قرآن اينست: فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْ‌ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ‌ و كلمه‌ «أُولِي الْأَمْرِ» در قرآن نيست، پس ممكن است عثمان آن را انداخته باشد و ممكن است قول امام تفسير ارجاع بخدا و رسول باشد، زيرا ارجاع بائمه هم ارجاع برسولست و «اين چنين نازل شده» از نظر معنى است.

٢-

احمد بن عمر گويد: از امام رضا عليه السلام در باره قول خداى عز و جل «خدا شما را امر ميكند كه امانتها را بصاحبانش رد كنيد ٥٢ سوره ٤-» پرسيدم، فرمود: ايشان ائمه از آل محمد صلّى اللَّه- عليه و آله ميباشند كه بايد هر امامى امانت امامت را بامام بعد از خود بسپارد، بديگرى ندهد و از امام هم دريغ ندارد.