ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٩٤ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

٥٥-

محمد بن فضيل گويد: از حضرت رضا عليه السلام اين آيه را پرسيدم: «بگو بكرم و رحمت خدا بايد شادمان باشند كه آن از آنچه جمع مى‌آورند بهتر است- ٥٨ سوره ١٠- فرمود: بولايت محمد و آل محمد (بايد شادمان باشند) كه آن بهتر است از دنيائى كه آنها جمع ميكنند.

٥٦-

زيد شحام گويد: شب جمعه‌اى بود و ما راه ميرفتيم كه امام صادق عليه السلام بمن فرمود:

قرآن بخوان، زيرا شب جمعه است، من اين آيه را خواندم: «وعده‌گاه همگى آنها روز فصل (قيامت) است روزى كه هيچ دوستى براى دوست خودكارى نسازد و آنها يارى نشوند، مگر آنكه خدايش ترحم كند- ٤٢ سوره ٤٤-» امام صادق عليه السلام فرمود: بخدا ما را خدا ترحم كرده و ما را خدا استثنا فرموده ولى ما از دوستان خودكار سازى كنيم.

توضيح‌

- فصل بمعنى تمييز و جدا كردن است، چون در قيامت اهل حق از اهل باطل جدا شوند آن را روز فصل گويند، يا بجهت اينست كه هر خويشاوند و دوستى از خويشاوند و دوستش جدا مى‌شود. و لفظ كان در قرآن نيست، گويا كاتبين در اينجا افزوده‌اند. و طبق تفسير امام عليه السلام‌ إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ‌ استثناء است از مولى اول نه از هم ينصرون. و نيز اين روايت دلالت دارد بر فضيلت قراءت قرآن در شب جمعه، مرآت ص ٣٢٨-.

٥٧-

امام صادق عليه السلام: چون اين آيه نازل شد: «و گوشى شنوا آن را حفظ كند- ١٢ سوره ٦٩-»، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: آن گوش تو است، اى على.

٥٨-

امام باقر عليه السلام فرمود: جبرئيل عليه السلام اين آيه را اين گونه بر محمد صلّى اللَّه عليه و آله نازل كرد: «كسانى كه (نسبت بحق آل محمد) ستم كردند، سخنى جز آنچه دستور داشتند، بجاى آن‌