ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٤٦ - آنچه ادعاى امامت راستگو را از دروغگو معلوم ميكند

برخى ديگر از اين روايات متضمن پيشگوئيها و علوم غيبى است كه حدس و نظر افراد بشر هر چند تيز و دوربين باشد بآن نميرسد و از طرفى هم بسر حد علوم غيبى كه مختص خداى تعالى است نميرسد. اين موضوع را هم ما ذيل حديث ٦٥٩ و ٦٦٨ جلد اول تا حدى تشريح كرديم.

١-

امام صادق عليه السلام فرمود: طلحه و زبير مردى از طايفه عبد القيس را كه خداش (بر وزن كتاب) نام داشت خدمت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرستادند و باو گفتند: ما ترا بسوى مردى ميفرستيم كه خود او و خاندانش را از دير زمان بجادوگرى و غيب‌گوئى ميشناسيم و در ميان اطرافيان ما، تو از خود ما هم بيشتر مورد اعتمادى كه آن را از او نپذيرى و با او مخاصمه كنى تا حقيقت امر بر تو معلوم گردد [تا حق را باو بفهمانى‌] و بدان كه ادعاى او از همه مردم بيشتر است، مبادا ادعاى او بتو شكستى وارد كند. و از جمله راههائى كه مردم را با آن گول ميزند، آوردن خوردنى و نوشيدنى و عسل و روغن و خلوت كردن با مردمست، پس طعامش را نخور و شرابش را مياشام و بعسل و روغنش دست نزن و با او در خلوت منشين، از همه اينها برحذر باش و بيارى خدا حركت كن و چون چشمت باو افتاد آيه سخره (٥٤ سوره ٧) را بخوان و از نيرنگ او و نيرنگ شيطان بخدا پناه بر، و چون حضورش نشستى، تمام نگاهت را باو متوجه مكن و با او انس مگير.

آنگاه باو بگو: همانا دو برادر دينى و دو پسر عموى نسبيت ترا سوگند ميدهند كه قطع رحم نكنى [ترا بقطع رحم سوگند ميدهند] و بتو ميگويند: مگر تو نميدانى كه ما از روزى كه خدا محمد صلّى اللَّه عليه و آله را قبض روح كرد، بخاطر تو مردم را رها كرديم و با فاميل خود مخالفت نموديم (يعنى بخاطر تو با