ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٠٧ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

سوره ٥٧-» فرمود: آنها حسن و حسين عليهما السلام‌اند «و نورى كه با آن راه رويد، براى شما قرار ميدهد» فرمود: آن امامى است كه پيرويش ميكنيد.

٨٧-

امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى تعالى «از تو ميپرسند آن حقست؟- ٥٣ سوره ١٠-» يعنى آنچه در باره على عليه السلام ميگوئى «بگو آرى بپروردگارم كه آنچه (در باره على) ميگويم حق است و شما خدا را درمانده نكنيد».

٨٨-

ابان بن تغلب گويد: بامام صادق عليه السلام عرضكردم: قربانت، خداى تعالى فرمايد: «خود را بگردنه نينداخته- ١١ سوره ٩٠-» حضرت فرمود: كسى را كه خدا ببركت ولايت ما گراميش داشته از گردنه گذشته است و ما هستيم آن گردنه‌ئى كه هر كس وارد شود نجات يابد.

راوى گويد: من خاموش بودم، باز حضرت فرمود: نميخواهى بتو حرفى آموزم و افاده كنم كه از دنيا و آنچه در آنست برايت بهتر باشد؟ عرضكردم: چرا قربانت، فرمود: آن قول خداست: «آزاد كردن بنده- ١٣ سوره ٩٠-» آنگاه فرمود: مردم همگى برده دوزخند، مگر تو و اصحابت، زيرا خدا ببركت ولايت ما خانواده گردن شما را از آتش دوزخ رهائى بخشيده (بحديث ١١٢٨ رجوع شود).

٨٩-

امام صادق عليه السلام در باره قول خداى جل و عز: «بعهد من وفا كنيد- ٤٠ سوره ٢-»