ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٢ - امام عليه السلام جانشين خود را ميشناسد و آيه «خدا بشما فرمان ميدهد كه امانات را باهلش بپردازيد» در باره آنها نازل شده است

ما نسبت بامر و فهم و حلال و حرام در يك روش هستيم و اما پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و على فضيلت خود را دارند.

شرح‌

- مقصود از امر يا امر امامت و خلافتست و يا فرمانيست كه بمردم ميدهند و اطاعتش واجبست و نسبت بفضيلت على عليه السلام بر امامان ديگر رواياتى وارد شده كه از جمله آنها همين روايت است و روايت ديگريست كه لقب امير المؤمنين را منحصر و مختص بآن حضرت بيان ميكند و نيز از رواياتى استفاده مى‌شود كه بعد از آن حضرت حسنين و پس از آنها امام دوازدهم عليهم السلام فضيلت دارد، و بقيه هشت امام ديگر برابرند.

امام عليه السلام امام پس از خود را ميشناسد و آيه «خدا بشما فرمان ميدهد كه امانات را باهلش بپردازيد» در باره آنها نازل شده است‌

١-

بريد عجلى گويد: از امام باقر عليه السلام در باره قول خداى عز و جل «خدا بشما فرمان ميدهد كه امانتها را بصاحبانش برسانيد و چون ميان مردم داور شديد بعدالت حكم كنيد- ٦٢ سوره ٤-» پرسيدم، فرمود: خدا ما را قصد كرده است، كه بايد امام پيشين كتابها و علم و سلاح را بامام بعد از خود برساند «و چون ميان مردم داور شديد، بعدالت حكم كنيد» يعنى بآنچه دست شماست (از احكام و قوانين خدا حكم كنيد) سپس خداى تعالى بمردم فرمايد: «كسانى كه ايمان آورده‌ايد! خدا را اطاعت كنيد و رسول و