ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٥١ - زندگانى امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه

كردند و هدايت يافتند. و تو از همه نرم‌گوتر و خدا را فرمانبردارتر [عاقبت‌انديشتر] و كم سخن‌تر و درست گوى‌تر و بزرگ‌رأى‌تر و پردلتر و با يقين بيشتر و كردار نيكوتر و بامور آشناتر بودى.

تو بخدا در ابتدا و انتها رئيس و بزرگ دين بودى: ابتدا زمانى بود كه مردم پراكنده شدند (بعد از وفات پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله) و انتها زمانى بود كه سست شدند (بعد از قتل عثمان).

براى مؤمنان پدر مهربان بودى زمانى كه تحت سرپرستى تو در آمدند، بارهاى گرانى را كه آنها از كشيدنش ناتوان شدند، بدوش گرفتى و آنچه (را از امور دين) تباه ساختند محافظت نمودى و آنچه (را از احكام و شرايع) رها كردند، رعايت فرمودى و زمانى كه زبونى كردند [بگردآوردن دنيا حريص شدند] دامن بكمر زدى. بلندى گرفتى زمانى كه بيتابى كردند و صبر نمودى زمانى كه شتاب كردند و هر خونى را كه ميخواستند تو گرفتى (براى مسلمين از كفار خونخواهى كردى) و از بركت تو بخيراتى رسيدند كه گمانش را نداشتند، بر كافران عذابى ريزان و رباينده و براى مؤمنان پشتيبان و سنگر بودى، بخدا همراه نعمتهاى خلافت [مصيبتهايش‌] پرواز كردى [آفريده شدى‌] و بعطايش (يعنى عطاى الهى‌] كامياب گشتى و سوابقش را احراز كردى و فضائلش را بدست آوردى، شمشير حجت و دليلت كند نبود، و دلت منحرف نگشت و بصيرتت ضعيف نشد، هراسان نگشتى و سقوط نكردى.

تو مانند كوه بودى كه طوفانش نجنباند و همچنان بودى كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود: «در رفاقت و دارائى خويش امانت نگهدارترين مردمست» و باز چنان بودى كه فرمود: از لحاظ بدن ضعيف و در انجام امر خدا قوى است، نزد خود فروتن و نزد خدا عظمت داشتى. در روى زمين بزرگ و نزد مؤمنين‌