ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٩٢ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

٤٨-

امام باقر عليه السلام راجع باين قول خداى تعالى: «شما گفتار مختلفى داريد فرمود (در باره امر ولايت) منصرف شود از آن هر كه بايد منصرف شود- ٩ سوره ٥١-» هر كس از ولايت منصرف شود، از بهشت منصرف گردد.

٤٩-

امام صادق عليه السلام در باره قول خداى عز و جل: «خود را بگردنه نينداخته، تو چه دانى گردنه چيست؟ آزاد كردن بنده است ١٣٠ سوره ٩٠-» فرمود: مقصود خدا از آزاد كردن بنده ولايت امير المؤمنين عليه السلام است، زيرا ولايت آزاد كردن بنده است.

توضيح‌

- عقبه بمعنى گردنه كوه و اقتحام انجام دادن كار است با سختى و دشوارى، و خود را بگردنه كوه انداختن كه كار مشكل و دشواريست، تفسيرش آزاد كردن بنده و تأويلش ولايت امير المؤمنين عليه السلام است و مناسبت ولايت با آزادى بنده از اين نظر است كه پذيرفتن ولايت على عليه السلام و پيروى از آن حضرت روح حريت و آزادى را در مردم زنده ميكند و اسارت و بردگى را كه نتيجه كفر و بى‌ايمانى است از دامن آنها ميزدايد، در اينجا بايد بگفتار و رفتار امير المؤمنين عليه السلام از نظر تاريخ و اخبار توجه و دقتى بسزا كرد تا آثار حريت و آزادى را از لابلاى جملات و گوشه‌هاى تاريخ زندگى آن حضرت كه چون اختر فروزان نمايانست استنباط نمود.

٥٠-

امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى تعالى: «كسانى را كه ايمان آورده‌اند، مژده بده كه نزد پروردگارشان پايگاه راستى و درستى دارند- ٢ سوره ٩-» فرمود: آن پايگاه ولايت امير المؤمنين عليه السلام است.

٥١-

امام باقر عليه السلام در باره اين قول خداى تعالى فرمود: «اينها دو دشمن باشند كه در باره پروردگار خود دشمنى كردند، كسانى كه (بولايت على عليه السلام) كافر شدند، برايشان جامه‌هاى آتشين‌