ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٩٠ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

بدان جهت بود كه آنها بكسانى كه آنچه را خدا نازل كرده ناپسند دارند، گويند در بعضى از امور اطاعت شما خواهيم كرد» فرمود: بخدا اين آيه در باره آن دو نفر (اولى و دومى) و پيروان ايشان نازل شده است.

و آن قول خداى عز و جل است كه جبرئيل عليه السلام بر محمد صلّى اللَّه عليه و آله نازل كرده: «اين بدان جهت بود كه آنها بكسانى كه آنچه را خدا نازل كرده (در باره على عليه السلام) ناپسند دارند، گويند در بعضى از امور اطاعت شما خواهيم كرد».

سپس امام فرمود: آنها بنى اميه را بپيمان خود دعوت كردند كه بعد از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله امر امامت را در خاندان ما نگذارند، و از خمس چيزى بما ندهند، و گفتند اگر خمس را بآنها دهيم بچيزى احتياج نخواهند داشت و از نبودن امر امامت در ميان آنها باك ندارند، بنى اميه بآنها گفتند: ما شما را در بعضى از آنچه دعوتمان ميكنيد اطاعت ميكنيم و آن موضوع خمس است كه بآنها چيزى ندهيم.

و اينكه خدا فرمايد: «آنچه را خدا نازل كرده ناپسند دارند» آنچه را خدا نازل كرده، ولايت امير المؤمنين عليه السلام است كه بر خلقش واجب ساخته و ابو عبيده همراه آنها و كاتب پيمان نامه ايشان بود خدا (در باره پيمان سرى آنها اين آيه) نازل فرمود: «بلكه كارى را استوار كردند، همانا ما استواركنانيم يا پندارند كه ما نهان و رازشان را نميشنويم- تا آخر آيه ٨٠ سوره ٤٣-».

٤٤-

امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل: «و هر كه خواهد در آنجا از روى ستم تجاوزى كند- ١٥ سوره ٢٢-» فرمود: اين آيه در باره كسانى نازل شده كه وارد كعبه شدند و بر كفر و انكار خود نسبت بآنچه در باره امير المؤمنين عليه السلام نازل شده، با يك ديگر پيمان و قرارداد بستند، پس در كعبه بوسيله ستمى كه نسبت بپيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و وليش كردند: تجاوز نمودند. دورى از رحمت خدا ستمگران را باد.