ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٨٩ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

٤٦ سوره ٣٤-» پرسيدم، فرمود: يعنى تنها شما را بولايت على عليه السلام اندرز ميدهم، ولايت على همان يك اندرزى است كه خداى تبارك و تعالى ميفرمايد: «فقط يك اندرز بشما ميدهم».

٤٢-

امام صادق عليه السلام در باره قول خداى عز و جل: «آنها كه مؤمن شده و باز كافر شدند، سپس مؤمن شده و باز كافر شدند و آنگاه بر كفر خود افزودند، هرگز توبه آنها پذيرفته نگردد- ١٣٧ سوره ٤-» فرمود: اين آيه در باره فلان و فلان و فلان (خلفاء ثلاثه) نازل شده كه در اول امر بپيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله ايمان آوردند و چون ولايت (على عليه السلام) بآنها عرضه شد، انكار كردند، همان زمان كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: هر كس من مولاى او هستم اين على مولاى او است، سپس بوسيله بيعت كردن با امير المؤمنين عليه السلام ايمان آوردند، و بعد چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله درگذشت كافر شدند، و بر بيعت خود پايدارى نكردند، سپس بوسيله بيعت گرفتن براى خود از كسانى كه با امير المؤمنين عليه السلام بيعت كرده بودند، بر كفر خود افزودند، پس در ايشان اثرى از ايمان باقى نماند.

توضيح‌

- آخر آيه شريفه‌ لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ‌ است كه بجاى آن جمله‌ لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ‌ ذكر شده، و اين جمله در آيه ٩٠ سوره آل عمران است، ولى از لحاظ معنى فرق ندارد.

٤٣-

امام صادق عليه السلام در باره قول خداى تعالى: «كسانى كه پس از آنكه هدايت برايشان روشن شده بعقب برگشتند- ٢٥ سوره ٤٧-» فرمود: ايشان فلان و فلان و فلان هستند كه با ترك گفتن ولايت امير المؤمنين عليه السلام از ايمان برگشتند. راوى گويد من عرضكردم: خداى تعالى فرمايد: «اين‌