ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٨٣ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

٢٢-

امام باقر عليه السلام در باره قول خداى عز و جل «از پيش بآدم سفارشى كرديم، او فراموش كرد و برايش آهنگ پايدارى نديديم- ١١٥ سوره ٢٠-» فرمود: يعنى در باره محمد و امامان بعد از او بوى سفارش كرديم، او ترك نمود و تصميم نگرفت كه ايشان چنانند و پيغمبرانى كه اولو العزم ناميده شدند، از اين جهت است كه خدا در باره محمد و اوصياء بعد از او، خصوصا در باره حضرت مهدى و روش او بايشان سفارش فرمود و آنها تصميم خود را استوار كردند كه مطلب چنين است و اعتراف نمودند.

توضيح‌

- گويا مقصود آيه شريفه نسبت بحضرت آدم اينست كه: او بدان مطلب اهميت بسيارى نداد و مانند پيغمبران اولو العزم اظهار شادى و مسرت نكرد، با وجود اينكه بدان سزاوار بود، و اين خود ترك اولائى بود كه از او صادر شد، و گر نه مقام عصمت و نبوتش مانع از اينست كه در باره او قائل شويم وحى خدا را نپذيرفته و بقضاء او راضى نگشته است- مرآت ص ٣١٧-.

٢٣-

امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى تعالى فرمود: «از پيش بآدم سفارش كرديم» (كلماتى را در باره محمد و على و فاطمه و حسن و حسين و امامان از نسل ايشان عليهم السلام) و او فراموش كرد» بخدا اين چنين بر محمد نازل شد.

٢٤-

امام باقر عليه السلام فرمود: خدا به پيغمبرش صلّى اللَّه عليه و آله وحى كرد: «بآنچه بسويت وحى شده چنگ زن، همانا تو براهى راست هستى- ٤٢ سوره ٤٣-» يعنى: تو بولايت على هستى و على همان راه راست است.