ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٨٨ - صله بامام عليه السلام

٢-

امام صادق عليه السلام ميفرمود: كارى نزد خدا محبوبتر از رسانيدن دراهم بامام نيست. همانا خدا درهم امام را در بهشت مانند كوه احد قرار ميدهد (يعنى ثواب آن را از اعمال خير ديگر بزرگتر و بيشتر ميدهد، و اين تشبيه معقول بمحسوس است و يا مقصود اينست كه دادن يكدرهم بامام مانند دادن دراهمى باندازه كوه احد است بديگران) خداى تعالى در كتابش ميفرمايد «كيست كه بخدا وامى نيكو دهد تا خدا وام او را بسيار چند برابر سازد- ٢٤٤ سوره ٢» امام فرمود: بخدا اين وام خصوص صله امام است.

٣-

امام صادق عليه السلام فرمود: خدا كه آنچه را در دست مخلوقش هست بقرض خواسته، براى احتياجش بآن نبوده، و هر حقى كه خدا دارد، از آن ولى او است.

شرح‌

- كلمه خلقه فرمود و الناس و بنى آدم و امثال آن نفرمود تا اشاره كند كه دارندگان اموال، آفريده و مملوك خود وام خواهنده ميباشند، پس دريغ و مضايقه سزاوار نيست و نيز دليل است بر اصل مطلب كه عدم احتياج خدا باشد بوام بندگان و نيز كلمه ما في أيديهم براى همين منظور آمده است زيرا اشاره دارد بر اينكه اين اموال تنها براى منافع و مصالح آنها بطور موقت در اختيارشان گذاشته شده و چون مردند، از آنها بديگرى منتقل مى‌شود و مالك حقيقى اموال همان خدائى است كه اكنون قرض خواهى ميكند، پس عدم احتياج او مسلم است. ولى اگر أموالهم، دراهمهم، عطاياهم و امثال اين عبارات را ميفرمود اين نكته از آن استفاده نميشد.

٤-

اسحاق بن عمار گويد: از موسى بن جعفر عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل «كيست كه بخدا وامى نيكو دهد تا برايش چند برابر كند و او را مزدى ارجمند است- ١١ سوره ٥٧-» پرسيدم فرمود:

در باره صله بامام نازل شده است.