ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٨٨ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت
|
مجلى مصلّى مسلى و تالى |
چه مرتاح و عاطف خطى و مؤمل |
|
|
لطيم و سكيت ارب حاجت عرق خوى |
فؤاد است قلب و جنان و حشا دل |
|
چنانچه از اين شعر پيدا است اسب اول نامش مجلى و اسب دهم نامش سكيت است و بقيه شعر سوم راجع بمعنى لغات ديگر است، ولى در نامگذارى و وجه تسميه بعضى از اسبان اختلافاتى در كتب فقه و لغت ذكر شده است، چنانچه اسب اول را سابق هم ميگويند. امام صادق عليه السلام هم در اين روايت اسب اول را سابق و اسب دوم را مصلّى بيان نموده و معنى مقصود را طبق اين اصطلاح بيان فرموده است، زيرا سابقون در سوره واقعه بائمه عليهم السلام تفسير شده است و مصلّى هم طبق اصطلاح اين مسابقه، بمعنى پيرو و دنبال و دومين است، پس معنى آيه اينست كه، بهشتيان از دوزخيان پرسند براى چه بدوزخ درآمديد؟ جواب گويند: براى اينكه از امامان خود پيروى نكرديم، و اين تأويل بسيار مناسب است با معنى لغوى و اصطلاحى لفظ مصلّى و هم با تفسيرى كه مفسرين در معنى آيه گفتهاند، زيرا نمازگزاردن با پيروى از ائمه بوجود مىآيد و كامل مىشود.
٣٩-
امام باقر عليه السلام در باره قول خداى عز و جل: «اگر آنها بر اين طريقه استقامت ورزند، آبى فراوانشان دهيم- ١٦ سوره ٧٢-» فرمود: خدا ميفرمايد: ايمان را در دلشان جايگزين كنيم، و طريقه همان ولايت على بن ابى طالب و اوصياء او عليهم السلام است.
٤٠-
محمد بن مسلم گويد: از امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل «كسانى كه گفتند:
پروردگار ما خداست و سپس استقامت ورزيدند- ٣٠ سوره ٤١-» پرسيدم، امام عليه السلام فرمود: يعنى آنها كه بر ولايت امامان يكى پس از ديگرى استقامت كردند. «فرشتگان بر ايشان نازل شوند كه بيم مداريد و غم مخوريد و ببهشتى كه وعده يافتهايد شادمان باشيد».
٤١-
ابو حمزه گويد: از امام باقر عليه السلام قول خداى تعالى را: «بگو شما را فقط يك اندرز ميدهم