ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٨٤ - اشاره و نص بر ابى الحسن موسى عليه السلام

مجلس نشسته بود (با وجود آنكه از پدرش چنين سخنى شنيد، بعد از وفات پدر مخالفت كرد و دعوى امامت نمود).

٧-

عيسى بن عبد اللَّه گويد: بامام صادق عليه السلام عرضكردم: اگر پيش آمدى كند- كه خدا آن را بمن ننمايد- (يعنى اگر خداى ناخواسته شما وفات كنيد) من بكه اقتدا كنم؟ حضرت اشاره بپسرش موسى كرد. عرضكردم: اگر براى موسى پيش آمدى كند، بكه اقتدا كنم؟ فرمود: بفرزندش، عرض كردم: اگر براى فرزندش پيش آمدى كند و برادر بزرگتر و پسر كوچكترى از خود باقى گذارد، بكه اقتدا كنم؟ فرمود: بفرزندش، سپس فرمود: همچنين هميشه (پسر كوچك امام، بر برادر بزرگتر امام مقدم است) عرضكردم: اگر امام را نشناختم و جاى او را ندانستم چه كنم؟ فرمود: ميگوئى خدايا! من پيرو و دوستدار آن حجت زنده تو هستم كه از فرزندان امام گذشته است، همين ترا كافيست- ان شاء اللَّه-.

٨-

مفضل بن عمر گويد: امام صادق عليه السلام از ابو الحسن موسى عليه السلام ياد كرد- و او در آن روز كودكى بود- و فرمود: اينست همان مولودى كه در خاندان ما، مولودى پر بركت‌تر از او براى شيعيان ما بدنيا نيامده است، سپس بمن فرمود: باسماعيل جفا مكن (زيرا اگر چه او امام نيست، اما برادر بزرگتر امامست و يا مقصود اينست كه: مبادا او را با دعاى امامت وادار كنى).

٩-

فيض بن مختار در ضمن حديثى طولانى كه راجع بامر امامت ابو الحسن عليه السلام است باينجا ميرسد كه: امام صادق عليه السلام باو فرمود: اينست همان صاحب اختيار تو كه در باره او پرسيدى، نزد او برو