ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣١٧ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

خود درود فرستيم و از شيعيان خود شفاعت كنيم، و پروردگار ما را رد نكند.

عرضكردم: «نه، اصلا نامه گنهكاران در سجين است- ٧ سوره ٨٣-» فرمود: آنها كسانى هستند كه نسبت بحق ائمه نافرمانى خدا كردند و برايشان ستم نمودند.

عرضكردم: «سپس گفته مى‌شود: اينست آنچه تكذيبش ميكرديد؟ ١٦» فرمود: يعنى امير المؤمنين عليه السلام عرضكردم: تنزيل است؟ فرمود: آرى.

٩٢-

ابو بصير گويد: امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل: «هر كه از ياد من رو بگرداند زندگيش تنگ است- ١٢٤ سوره ٢٠-» فرمود: مقصود از آن (ياد من) امير المؤمنين عليه السلام است.

عرضكردم: «او را روز قيامت كور محشور كنيم» فرمود: يعنى كور ديده در آخرت، كور دل در دنيا از ولايت امير المؤمنين عليه السلام و او در قيامت سرگردانست و ميگويد: «چرا مرا كه بينا بودم، كور محشور كردى؟ گويد آنچنان كه آيات ما سوى تو آمد و آنها را فراموش كردى- ١٢٢-» فرمود:

آيات ائمه عليهم السلام‌اند «كه تو آنها را فراموش كردى، همچنان امروز فراموش ميشوى» يعنى همچنان كه آنها را رها كردى، امروز در آتش رها مى‌شوى، چنان كه ائمه عليهم السلام را رها كردى و امرشان را اطاعت نكردى و گفتارشان را نشنيدى.

عرضكردم: «و اين چنين جزا ميدهيم هر كس را كه زياده روى كرده و بآيه‌هاى پروردگارش ايمان نياورده، همانا عذاب آخرت سخت‌تر و پايدارتر است- ١٢٣-» فرمود: يعنى كسى كه در ولايت امير المؤمنين عليه السلام ديگرى را شريك كند و بآيات پروردگارش ايمان نياورد و ائمه عليهم السلام را از روى دشمنى رها كند و از آثارشان پيروى نكند و دوستشان ندارد.