ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٢٢ - زندگانى حضرت ابو الحسن على بن محمد (امام عليهما السلام و الرضوان
زندگانى حضرت ابو الحسن على بن محمد (امام عليهما السلام [و الرضوان]
آن حضرت در نيمه ذيحجه سال ٢١٢ متولد شد و بروايتى تولدش در ماه رجب سال ٢١٤ بوده و در ٢٦ جمادى الآخر سال ٢٥٤ درگذشت و بروايتى در ماه رجب سال ٢٥٤ وفات نمود، سنش بروايت اول ٤٠ سال و ٦ ماه و بروايت ديگر از نظر تولد ٤٠ سال بوده است. متوكل عباسى آن حضرت را همراه يحيى بن هرثمة بن أعين از مدينه به سامرا آورد و در آنجا وفات نمود و در خانه خود مدفون گشت. مادرش ام ولد و نامش سمانه بود.
١-
خيران اسباطى گويد: در مدينه خدمت حضرت ابو الحسن (امام دهم) عليه السلام رسيدم، بمن فرمود: از واثق چه خبر دارى؟ عرضكردم: قربانت، وقتى از او جدا شدم با عافيت بود، من از همه مردم ديدارم باو نزديكتر است، زيرا ده روز پيش او را ديدهام (و كسى در مدينه نيست كه او را بعد از من ديده باشد) فرمود: اهل مدينه ميگويند: او مرده است، چون بمن فرمود: مردم ميگويند (و شخص معينى را نام نبرد) دانستم مطلب همانست (واثق مرده است و حضرت بعلم غيب دانسته و توريه ميفرمايد) سپس فرمود:
جعفر (متوكل عباسى) چه كرد؟ عرضكردم: از او جدا شدم در حالى كه در زندان بود و حالش از همه مردم بدتر بود، فرمود: او فرمانروا شد. ابن زيات (وزير واثق) چه كرد؟ عرضكردم: قربانت، مردم با او بودند