ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٠٤ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

مقصود، اقرار بپيغمبران و اوصيائشان و امير المؤمنين بالخصوص است كه خدا فرمايد: ايمانش او را سود ندهد، زيرا ايمانش را سلب كرده است.

شرح‌

- مجلسى ره گويد: مقصود از ايمان آوردن، اقرار بپيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله است و مقصود از كار خير كردن در ايمان، اقرار بولايت امير المؤمنين عليه السلام است، پس كسى كه بپيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله ايمان آورده و بولايت على ايمان نياورد، ايمان بپيغمبرش هم سلب شود و سودش ندهد

٨٢-

امام باقر يا امام صادق عليهما السلام در باره قول خداى جل و عز: «بلكه هر كس كار بدى كند و گناهش او را فراگيرد- ٨١ سوره ٢» فرمود: چون امامت امير المؤمنين عليه السلام را انكار كند، «آنها دوزخيانند و در آنجا جاودانند».

شرح‌

- علامه مجلسى ره در تفسير آيه شريفه از بيضاوى نقل ميكند كه «هر كس گناهى مرتكب شود و پشيمان نگردد، بار ديگر بسوى آن كشيده شود و كم كم در آن گناه فرو رود و گناهان بزرگتر را هم انجام دهد تا آنجا كه گناه از همه طرف او را فراگيرد و نواحى دلش را احاطه كند، و طبعا مايل بگناه شود و آن را لذت پندارد و اگر كسى او را نصيحت كند تكذيبش نمايد» سپس مجلسى (ره) گويد:

دور نيست كه مقصود روايت اين باشد كه انكار امامت امير المؤمنين عليه السلام از گناهانى است كه بدى آن انسان را فرا ميگيرد تا آنجا كه در دوزخ جاودان ميگردد.

٨٣-

ابو عبيده حذاء گويد: از امام باقر عليه السلام راجع باستطاعت‌[١] و گفتار مردم در آن باره پرسيدم حضرت اين آيه را تلاوت نمود: «مردم پيوسته مختلف خواهند بود (از لحاظ عقيده)، جز آنكه را پروردگارت ترحم كند (و براه حق هدايتش فرمايد) و ايشان را براى ترحم آفريده- ١١٩ سوره ١٢-» و فرمود: اى ابا عبيده! مردم در رسيدن بقول حق مختلفند و همگى در هلاكتند (حق را كنار گذاشته از باطلها پيروى ميكنند). من عرضكردم: خدا مى‌فرمايد «جز كسيرا كه پروردگارت ترحم كند؟» فرمود

[١] استطاعت مربوط بمسأله جبر و تفويض است كه در جلد اول ص ٢٢٥ گذشت،