ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٣٢ - زندگى و وفات پيغمبر (ص)

خدا حكم فرموده و عدالت نموده، گروهى در بهشت و گروهى در دوزخند.

١٧-

امام صادق عليه السلام در خطبه‌اى كه بذكر حال و صفات پيغمبر و ائمه عليهم السلام اختصاص داده ميفرمايد: آن بردبارى و وقار و مهربانى كه خدا داشت، گناهان بزرگ و كارهاى زشت مردم، او را مانع نشد كه براى آنها برگزيند دوست‌ترين و شريفترين پيغمبرانش را، يعنى محمد بن عبد اللَّه (ص) را كه در حريم عرت تولد يافته، و در خاندان شرافت اقامت گزيده، حسبش ناآميخته و نسبش آلوده نگشته بود، صفاتش بر دانشمندان نامعلوم نبود، پيغمبران در كتب خود بوجودش مژده داده، و صفاتش را دانشمندان بيان كرده و حكيمان در وصفش انديشيده بودند، پاكيزه اخلاقى بود بى‌نظير، هاشمى نسبى بى‌مانند، مكى وطنى بى‌همطراز.

حيا صفت او بود و سخاوت طبيعتش، بر متانت‌ها و اخلاق نبوت سرشته شده و اوصاف و خويشتن‌دارى‌هاى رسالت بر او مهر شده بود. تا آنگاه كه وسائل مقدرات خدا او را بوقت خود رسانيد، و قضا و قدر، بامر خدا او را بپايان كارش كشانيد، حكم حتمى خدا او را بسوى سرانجامش برد، هر امتى امت پس از خود را بوجودش مژده داد، و پشت بپشت هر پدرى او را بپدر ديگر تحويل داد، از زمان آدم تا برسد بپدرش عبد اللَّه اصل و حسبش بزنا آميخته نشد و ولادت او با نزديكى نامشروعى پليد نگشت، ولادتش در بهترين طايفه و گراميترين نواده (بنى هاشم) و شريفترين قبيله (فاطمه مخزوميه) و محفوظترين شكم باردار (آمنه بنت وهب) و امانت‌دارترين دامن بود.

خدا او را برگزيد و پسنديد و انتخاب كرد، و كليدهاى دانش و سرچشمه‌هاى حكمت بدو داد. او را مبعوث كرد تا رحمت بندگان و بهار جهان باشد. و خدا كتابى را بر او نازل كرد كه بيان و توضيح هر