ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٧٢ - روش امام در باره خود و وضع خوراك و پوشاكش در زمان حكومتش

ابن ابى عمير گفت: تمام دنيا ملك امامست و او از كسانى كه دنيا را بتصرف دارند، سزاوارتر است و ابو مالك گفت: چنين نيست، أملاك مردم متعلق بخود آنهاست، مگر آنچه را كه بحكم خدا از آن امام گشته است مانند فى‌ء و خمس و غنيمت كه متعلق بامامست و آن را نيز خدا دستور داد كه امام عليه السلام بكى بايد بدهد و چگونه مصرف كند.

اين مشاجره را نزد هشام بن حكم بردند و هر دو باو راضى شدند، هشام موافق ابو مالك و مخالف ابن ابى عمير رأى داد، لذا ابن أبى عمير خشمگين شد و پس از آن با هشام قطع رابطه كرد.

شرح‌

- اگر چه تمام دنيا ملك امام است و خدا باو واگذار فرموده، ليكن امام عليه السلام آن را براى شيعيان خود مباح فرموده و هيچ گاه در املاك تصرفى مردم دخالت نمى‌كند و جز از فى‌ء و خمس و غنيمت براى استفاده شخصى خود تصرف نميكند، و از مردم مطالبه نمينمايد، حتى از كفار و غير شيعيان تا زمان قيام حضرت قائم، ائمه عليهم السلام چيزى مطالبه نمى‌كنند و مأمور بسكوت ميباشند، بنا بر اين ممكن است نزاع و مشاجره ميان ابن ابى عمير و ابو مالك لفظى بوده باشد، و راجع بفى‌ء در آخر اين كتاب بتفصيل بيان مى‌شود.

روش امام در باره خود و وضع خوراك و پوشاكش در زمان حكومتش‌

١-

امير المؤمنين عليه السلام فرمود: خدا مرا پيشواى خلقش قرار داد، و بر من واجب ساخت كه در باره خود و خوراك و نوشابه و پوشاكم، مانند مردم ضعيف و مستمند، بر خود تنگ گيرم، تا فقير از فقر من پيروى كند و ثروتمند بوسيله ثروتش سركشى و طغيان ننمايد.