ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٩ - در اينكه ائمه بكدام دسته از گذشتگان مى مانند و كراهت قول بنبوت ايشان

استوار ساخت، سپس باو واگذار كرد و فرمود «آنچه را رسول براى شما آورد بگيريد و از آنچه نهيتان كرد باز ايستيد» و آنچه را خدا بپيغمبرش واگذار كرده، بما واگذار فرموده است.

١٠-

زيد شحام گويد: از امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى تعالى «اينست عطاء ما، خواهى ببخش و خواهى نگهدار، حسابى نيست» پرسيدم. فرمود: خدا بسليمان سلطنت بزرگى داد (و اين آيه در باره اوست) سپس اين آيه در باره رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله جارى گشت، پس براى او رواست كه هر چه خواهد، بهر كه خواهد ببخشد و از هر كه خواهد باز گيرد، و خدا باو بهتر از آنچه بسليمان داد عطا فرمود، زيرا فرموده است «آنچه را رسول براى شما آورده بگيريد و از آنچه منعتان كرده باز ايستيد ٧ سوره ٥٩-» (پس اختيارات جناب سليمان نسبت بمال دنيا و اختيارات رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نسبت بامر و نهى بندگانست در امور دينى).

شرح‌

- از تأمل و دقت در اين روايات استفاده مى‌شود كه چون خداى تعالى پيغمبرش را تربيت كرد و پرورش داد و حقايق را باو فهمانيد، آن حضرت بدرجه‌اى رسيد كه جز حق و صواب اختيار نميكرد و در هيچ موضوعى بر خلاف خواست خدا چيزى بخاطرش نمى‌آمد، از اين جهت خداى تعالى وضع و تعيين بعضى از امور دين را باو تفويض كرد، مانند افزايش ركعتهاى نماز و وضع نماز و روزه مستحب و تعيين ارث جد و خونبهاى انسان و چشم او، بعلاوه خداى تعالى تعيين و وضع او را بوسيله وحى تأكيد و امضا ميفرموده است و اعطاء چنين اختيارى بپيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله مانع عقلى ندارد و روايات بسيارى هم شاهد آنست (مضمون كلام علامه مجلسى (ره) مرآت ص ١٩٢).

در اينكه ائمه بكدام دسته از گذشتگان مى‌مانند و كراهت قول بنبوت ايشان‌

١-

حمران بن اعين گويد: بامام باقر عليه السلام عرضكردم: علماء (امامان) چه موقعيتى دارند؟ فرمود: