ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣١٥ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

افزوده گردد.

عرضكردم: «و اهل كتاب و مؤمنان شك نكنند؟» فرمود: يعنى بولايت على عليه السلام.

عرضكردم: مقصود از شك چيست؟ فرمود: مقصود اهل كتابست و مؤمنينى كه خدا ذكر نموده، سپس فرمود: و آنها در باره ولايت شك نكنند.

عرضكردم: «اين جز يادآورى براى بشر نيست؟» فرمود: آرى، ولايت على عليه السلام است.

عرضكردم: «آن يكى از حوادث بزرگست؟» فرمود: يعنى ولايت.

عرضكردم: «براى هر كس از شما كه خواهد جلو رود يا عقب افتد؟» فرمود: يعنى كسى كه بولايت ما جلو رود از دوزخ عقب افتد و آنكه از ما عقب كشد، بدوزخ جلو رود.

عرضكردم: «جز اصحاب يمين؟» فرمود: آنها بخدا شيعيان ما باشند.

عرضكردم: «ما از نمازگزاران نبوديم؟ ٤٢» فرمود: يعنى ما وصى محمد و اوصياء بعد از او را دوست نداشتيم و بر آنها درود نميفرستادند.

عرضكردم: «آنها را چه شده كه از اين تذكر روى گردانند؟ ٤٩» فرمود: يعنى از ولايت روى گردانند.

عرضكردم: «نه، اين يادآورى است؟» فرمود: يعنى ولايت.

عرضكردم: خدا فرمايد: «بنذر وفا ميكنند؟- ٧ سوره ٧٦-» فرمود: يعنى به پيمانى كه خدا در ميثاق راجع بولايت ما از آنها گرفته وفا ميكنند، عرضكردم: «ما اين قرآن را بتو نازل كرديم، نازل كردنى- ٣١-» فرمود: يعنى نازل كردنى بولايت على عليه السلام.

عرضكردم: اين تنزيل است؟ فرمود: آرى، اين تأويل است.